Ethics code: IR.IUMS.REC.1403.700
1- ، دانشگاه علوم پزشکی ایران
2- دانشگاه علوم پزشکی قم
3- ، دانشگاه علوم پزشکی ایران ، razmgir.m@iums.ac.ir
چکیده: (756 مشاهده)
چکیده
زمینه و هدف: سواد سلامت روان یکی از شاخص های مؤثر در حفظ سلامت روان است. نیاز به درک دانش سلامت روان در دانشجویان پزشکی برای پیشبرد سلامت و بهبود عملکرد حرفه ای آنان ضروری است. این مطالعه با هدف تعیین سواد سلامت روان دانشجویان کارورز پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شد.
روش بررسی: مطالعه توصیفی تحلیلی حاضر از نوع مقطعی بود و با مشارکت 128دانشجوی پزشکی دوره کارورزی در دانشگاه علوم پزشکی ایران در سال 1403 انجام شد. دانشجویان به روش نمونهگیری در دسترس از مراکز آموزشی درمانی انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامه های مشخصات جمعیت شناختی و سواد سلامت روان دیاس جمعآوری شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از شاخص های میانگین و فراوانی و آزمون تی مستقل انجام شد.
یافته ها: میانگین نمرات سواد سلامت روان دانشجویان (90/15± 64/112) مطلوب بود. بالاترین میانگین مولفه های سواد سلامت روان (62/0±30/4) مربوط به استراتژی های کمک به خود و کمترین میانگین(69/0±84/3) مربوط به جستجوی کمک و مهارت های کمک های اولیه بود. ارتباط معنی داری بین سواد سلامت روان و متغیرهای جنس و محل سکونت دانشجویان مشاهده شد (05/0 p <). سواد سلامت روان در مردان به طور قابل توجهی کمتر بود (65/0±09/3). دانشجویان ساکن خوابگاه از سواد سلامت روان کمتری برخوردار بودند (45/0±19/2).
نتیجه گیری: سواد سلامت روان دانشجویان پزشکی در بعد جستجوی کمک و مهارت اولیه نیازمند توجه است. تقویت سواد سلامت روان در دانشجویان پزشکی ساکن خوابگاه به ویژه در پسران توصیه می شود.
نوع مطالعه:
مقاله پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانپزشک دریافت: 1404/6/5 | پذیرش: 1404/9/19 | انتشار: 1405/1/10