fa بررسی فعالیت ضدباکتریایی نانوذره اکسید روی، بر باکتری استرپتوکوکوس اینیایی و اشرشیاکلی روانشناسی روانشناسی مقاله پژوهشي Original Article <p dir="RTL"><strong>زمینه </strong><strong>و هدف:</strong> در طی سالهای اخیر، به‌منظور جلوگیری از استفاده بی‌رویه آنتی‌بیوتیک‌ها، مواد ضدعفونی‌کننده جایگاه ویژه‌ای یافته است. گزارشهای متعددی در رابطه با خاصیت ضدمیکروبی اکسید روی بر باکتری‌های گرم مثبت، گرم منفی و قارچ‌ها وجود دارد<span dir="LTR">.</span> در این تحقیق، اثرات ضدباکتریایی نانو‌ذره اکسید روی بر دو باکتری گرم منفی <em>اشرشیاکلی</em> (به‌علت اهمیت سلامت انسانی) و باکتری گرم مثبت ا<em>سترپتوکوکوس اینیایی</em> (به دلیل بیماری‌زایی بالا در ماهیان) مورد بررسی قرار گرفت.</p> <p dir="RTL"><strong>روش بررسی</strong><strong>:</strong> دراین مطالعه، حداقل غلظت باکتری‌کشی (<span dir="LTR">Minimum Bactericidal Concentrations</span>) و حداقل غلظت مهار رشد (<span dir="LTR">Minimum Inhibitory Concentrations</span>) این ماده با استفاده از روش‌های محیط کشت مایع (لوله‌گذاری) و دیسک‌گذاری به روش استاندارد برای سوش باکتری گرم مثبت (<em>استرپتوکوکوس اینیایی</em>) و سوش باکتری گرم منفی (<em>اشرشیاکلی</em>) تعیین گردید. داده‌ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس یک‌طرفه و آزمون دانکن در سطح 05/0><span dir="LTR">p</span> تجزیه و تحلیل شدند.</p> <p dir="RTL"><strong>یافته‌‌ها</strong><strong>:</strong> براساس نتایج این بررسی، مقادیر <span dir="LTR">MBC</span> نانوذره اکسید روی برای باکتری <em>استرپتوکوکوس اینیایی</em> و <em>اشرشیاکلی</em> به ترتیب برابر با 095/0 و 6/0 میکروگرم برمیلی‌لیتر و مقادیر<span dir="LTR">MIC </span>&nbsp;این ماده برای باکتری <em>استرپتوکوکوس اینیایی</em> و <em>اشرشیاکلی</em> به ترتیب برابر با 015/0 و 095/0 میکروگرم برمیلی‌لیتر محاسبه گردید.</p> <p dir="RTL"><strong>نتیجه‌گیری:</strong> نتایج این مطالعه نشان داد نانوذره اکسید روی اثر مهارکنندگی و باکتری‌کشی قابل‌قبولی بر باکتری‌های <em>اشرشیاکلی </em>و <em>استرپتوکوکوس اینیایی</em> دارد و می‌تواند به‌عنوان یک ماده ضد‌باکتریایی در محیط‌های آبی مورد استفاده قرارگیرد.</p> <p dir="RTL"></p> <p><strong><em>Background and Objectives:</em> </strong>In recent years, in order to prevent excessive use of antibiotics, disinfectant agents have gained particular significance. There are several reports on the antimicrobial effect of ZnO on Gram-positive and Gram-negative bacteria and fungi. In this study, the antibacterial effects of ZnO nanoparticles on Gram-negative bacterium<em> Escherichia coli </em>(because of importance of human health) and Gram-positive bacterium<em> Streptococcus iniae </em>(because of high pathogenicity in fishes), have been investigated.</p> <p></p> <p><strong><em>Methods:</em></strong> In this study, minimum bactericidal concentration (MBC) and minimum inhibitory concentration (MIC) of this substance were determined using standard liquid dilution and disk diffusion methods for Gram-positive strain (<em>S. iniae</em>) and Gram-negative strain (<em>E. coli</em>) have calculated according to. Data analysis was performed using one-way ANOVA and Duncan tests at the level of p<0/05.</p> <p></p> <p><strong><em>Results:</em></strong> According to the results of this study, MBC values of ZnO nanoparticle for <em>S. iniae</em> and <em>E. coli</em> bacteria were calculated to be 0.095 and 0.6&micro;g/ml, respectively, and MIC values for <em>S. iniae </em>and <em>E. coli</em> were calculated 0.015, 0.095&micro;g/ml, respectively.</p> <p></p> <p><strong><em>Conclusion:</em></strong> The Results of this study showed that ZnO nanoparticle has acceptable antibacterial and bactericidal effects on <em>S. iniae</em> and <em>E. coli</em> bacteria, and can be used as an antibacterial agent in aqueous environments.</p> <p></p><p></p> نانوذره اکسید روی؛ استرپتوکوکوس, اشرشیاکلی؛ عوامل آنتی‌باکتریال, ZnO nano-particle, Streptococcus, Escherichia coli, Anti -bacterial agents. 55 63 http://journal.muq.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-535&slc_lang=fa&sid=1 Parvaneh Mohammadbeigi پروانه محمدبیگی parvanemohammadbeigi68@gmail.com Yes 1Faculty of Fisheries & Environmental Sciences, Gorgan University of Agricultural Sciences & Natural Resources, Gorgan, Iran. دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران. Mohammad Sodagar محمد سوداگر No 1Faculty of Fisheries & Environmental Sciences, Gorgan University of Agricultural Sciences & Natural Resources, Gorgan, Iran. دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران. Mohammad Mazandarani محمد مازندرانی No 1Faculty of Fisheries & Environmental Sciences, Gorgan University of Agricultural Sciences & Natural Resources, Gorgan, Iran. دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران. Seyedeh Sedigheh Hoseini سیده صدیقه حسینی No Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran. دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس تهران، تهران، ایران.