fa بررسی مقایسه‌ای میزان اضطراب ناشی از ابتلا به کرونا در کادر درمانی و غیردرمانی بیمارستان‌های منتخب در خرم‌آباد روانشناسی روانشناسی مقاله پژوهشي Original Article <strong>زمینه و هدف:</strong> اخیراً همه‌گیری بیماری کووید-19 منجر به ایجاد استرس و اضطراب زیادی در سراسر جهان شده است. مطالعه حاضر با هدف تعیین میزان اضطراب ناشی از ابتلا به کرونا در کادر درمانی در مقایسه با کادر غیردرمانی بیمارستان‌های منتخب در خرم‌آباد انجام شد.<br> <strong>روش بررسی:</strong> مطالعه حاضر از نوع تحلیلی‌مقطعی بود که بر روی 150 نفر از کادر درمانی و150 نفر کادر غیردرمانی شاغل در بیمارستان‌های شهدای عشایر و شهید رحیمی در خرم‌آباد در سال 1400 (هم‌زمان با شیوع موج چهارم و پنجم کرونا) انجام شد. نمونه‌گیری در این مطالعه به‌صورت سرشماری انجام شد. ابزار جمع‌آوری اطلاعات، پرسش‌نامه اطلاعات جمعیت‌شناختی و مقیاس اضطراب ویروس کرونا بودند. داده‌ها پس از جمع‌آوری در نسخه 22 نرم‌افزار SPSS، با استفاده از تحلیل واریانس یک‌طرفه، آزمون کای‌اسکوئر، و آزمون تی‌تست مستقل تجزیه‌وتحلیل شدند.<br> <strong>یافته‌ها:</strong> میانگین نمره کل اضطراب برای کادر درمانی برابر با 0/188&plusmn;9/31 و برای کادر غیردرمانی برابر با 0/188&plusmn;9/10به‌دست آمد، اما ازنظر آماری این اختلاف معنادار گزارش نشد (0/459=P). نمرات ابعاد اضطراب (علائم روانی و جسمانی) نیز نشان‌دهنده مقدار بالای اضطراب ناشی از کرونا در بین کادر درمانی در مقایسه با کادر غیردرمانی بود، اما تفاوت آماری ازنظر بعد روانی (0/426=P) و جسمانی (0/617=P) بین 2 گروه وجود نداشت. ازنظر سن، جنسیت، سطح تحصیلات، وضعیت تأهل، سابقه واکسیناسیون، سابقه قبلی ابتلا به کرونا، بیمارستان محل کار و نوع استخدام تفاوت معناداری در اضطراب نه در بین کادر درمانی و نه در بین کادر غیردرمانی یافت نشد (P>0/05)<p<p).<br>.<br> <strong>نتیجه‌گیری:</strong> ازنظر میزان اضطراب ناشی از کرونا، تفاوتی بین کادر درمانی و غیردرمانی در بیمارستان‌های منتخب خرم‌آباد وجود ندارد. با درنظر گرفتن اهمیت سلامت روان در هر 2 گروه، توصیه می‌شود اقدامات ویژه‌ای به‌ منظور کاهش اضطراب آن‌ها انجام شود.</p<p).<br> <strong>Background and Objectives:</strong> Recently, the new Coronavirus Disease 2019 (COVID-19) has caused a lot of stress and anxiety around the world. The present study aims to determine the level of anxiety caused by COVID-19 in medical staff of selected hospitals in Khorramabad, Iran compared to their non-medical staff.<br> <strong>Methods:</strong> This is an analytical cross-sectional study that was conducted on 150 medical staff and 150 non-medical (administrative) staff working in Shohadaye Ashayer and Shahid Rahimi hospitals in Khorramabad in 2021 (coincided with the fourth and fifth waves of COVID-19). Data collection tools were a demographic information form and the Coronavirus Disease Anxiety Scale (CDAS). After collecting the data, they were entered into SPSS software, version 22 (statistical) and analyzed using one-way analysis of variance, chi-square test, and independent t-test.<br> <strong>Results:</strong> The mean&plusmn;SD total CDAS scores for the medical and non-medical staff were 9.31&plusmn;0.188 and 9.10&plusmn;0.188, respectively, but this difference was not statistically significant (P=0.459). In terms of anxiety dimensions, the mean scores of psychological and physical symptoms were higher in medical staff, but the difference was not statistically significant (P=0.426 and P=0.617). In terms of age, gender, educational level, marital status, history of vaccination, previous history of infection with COVID-19, hospital, and type of employment, no significant difference in anxiety was found neither between the medical staff nor between non-medical staff (P>0.05).<br> <strong>Conclusion: </strong>There is no difference between medical and non-medical staff of hospitals in Khorramabad in terms of COVID-19-related anxiety. Considering the importance of mental health in both groups, it is recommended to take special measures to reduce their anxiety during the COVID-19 pandemic. اضطراب, ویروس کرونا, پرسنل درمانی, بیمارستان Anxiety, Coronavirus, Medical Staff, Hospital 914 927 http://journal.muq.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2746-1&slc_lang=fa&sid=1 Farideh Malekshahi فریده ملکشاهی malekshahif@yahoo.com 0000-0002-0605-0127 No Department of Social Medicine, School of Medicine, Lorestan University of Medical Sciences, Khorramabad, Iran گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم‌آباد، ایران. Parastoo Baharvand پرستو بهاروند drbaharvand.lums@gmail.com 0000-0002-0350-7312 Yes Department of Social Medicine, School of Medicine, Lorestan University of Medical Sciences, Khorramabad, Iran گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم‌آباد، ایران. Raheleh Najmi راحله نجمی rahelehnajmi@yahoo.com 0000-0001-9060-8818 No Department of Social Medicine, School of Medicine, Lorestan University of Medical Sciences, Khorramabad, Iran گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم‌آباد، ایران.