زمینه و هدف: اختلالات و آسیب‌های اسکلتی – عضلانی، به‌عنوان یک چالش شغلی جهانی شناخته شده است. این آسیب‌ها بیشتر در نواحی فوقانی بدن متمرکز می‌شوند. روش‌های متعددی جهت ارزیابی این اختلالات وجود دارد که هرکدام با داشتن نقاط قوت و ضعف، برای مشاغل مختلف، کارآیی متفاوتی را نشان می‌دهند. این مطالعه با هدف سنجش اعتبار روش LUBA برای ارزیابی ریسک فاکتورهای اختلالات اسکلتی - عضلانی در یک صنعت چاپ استان قم  در سال 1393 انجام شد.

روش بررسی: در این مطالعه توصیفی - مقطعی تمام کارکنان عملیاتی (94 نفر) در سال 1393 مورد بررسی قرار گرفتند. داده‌های مربوط به اختلالات اسکلتی - عضلانی به‌وسیله پرسشنامه نوردیک (NMQ) جمع‌آوری شد. پوسچرها با روش LUBA و در چهار عضو بدن (شامل: گردن، شانه، آرنج و مچ‌دست) آنالیز شدند. داده‌های حاصل، با استفاده از آزمون‌های آماری من‌ویتنی، کروسکال والیس و توافق کاپا آنالیز شدند.

یافته‌ها: مشکلات در ناحیه تحتانی پشت با 1/35% شیوع، دارای بیشترین میزان بود. نتایج روش LUBA نشان داد بیشترین پوسچرها در سطح دوم اقدامات اصلاحی قرار داشته و نیازمند مطالعه بیشتری هستند. توافق میان ارزیابی پوسچر شانه و اختلال در ناحیه شانه افراد، معنی‌دار بود (05/0p<)، اما توافق درخصوص سایر اعضا، معنی‌دار نبود (05/0p>).

نتیجه‌گیری: براساس نتایج این مطالعه پیرامون اعتبار یا روایی قابلیت پیش‌بینی روش ارزیابی پوسچر LUBA در صنعت چاپ می‌توان این‌گونه بیان کرد که این روش برای ارزیابی پوسچر در صنعت مذکور نمی‌تواند روش قابل‌اعتمادی باشد، هرچند انجام تحقیقات بیشتر و جامع‌تر توصیه می‌گردد.