دوره 12، شماره 4 - ( تیر 1397 )
جلد 12 شماره 4 صفحات 50-42 |
برگشت به فهرست نسخه ها
آرزو چراغی1 
، هدیه ریاضی*2 ، محمدعلی امام هادی3 ، سارا جام برسنگ4
، هدیه ریاضی*2 ، محمدعلی امام هادی3 ، سارا جام برسنگ4
1- 1مرکز تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
2- گروه مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. ،h.riazi@sbmu.ac.ir
3- گروه پزشکی قانونی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
4- گروه آمار زیستی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
2- گروه مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. ،
3- گروه پزشکی قانونی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
4- گروه آمار زیستی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
چکیده: (5749 مشاهده)
زمینه و هدف: خطاهای مامایی با مشکلات متعددی برای مادر و جنین همراه است که میتواند منجر به عواقب مرگباری شود. ازطرفی، تا علل بهوجودآورنده این خطاها شناسایی نگردد، نمیتوان تصمیم مناسبی در راستای کاهش یا حذف آن گرفت؛ بنابراین شناسایی عوامل مرتبط با این خطاها، ارزش ویژهای دارد. این مطالعه با هدف شناسایی عوامل مدیریتی بهوجودآورنده خطاهای مامایی و نقش هر عامل در بروز این خطاها، از دیدگاه ماماهای شاغل در شهر تهران صورت گرفت.
روش بررسی: این مطالعه بهصورت توصیفی بر روی 252 مامای شاغل در شهر تهران (سال 1393) انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه محققساختهای بود که روایی صوری و محتوای آن با محاسبه شاخصهای CVR و CVI تعیین گردید. پایایی ابزار با روش آزمون - بازآزمون و محاسبه آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت.
یافتهها: در این مطالعه، 176نفر (8/69%) از ماماها و یا همکاران آنها دارای سابقه رخداد خطاهای مامایی بودند. 209 نفر (9/82%) معتقد بودند فرد خاطی، خطای خود را گزارش میدهد و 176 نفر (8/69%) عنوان کردند فرم گزارش خطا تکمیل میشود. همچنین تأثیر کلی عامل مدیریتی در بروز خطاهای مامایی، تفاوت معنیداری از دیدگاه ماماهای شرکتکننده در پژوهش نشان نداد.
نتیجهگیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر، عوامل مدیریتی بهعنوان علل مهم بروز خطاهای مامایی، نیازمند توجه بیشتر در جهت کاهش این نوع خطاها میباشد.
روش بررسی: این مطالعه بهصورت توصیفی بر روی 252 مامای شاغل در شهر تهران (سال 1393) انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه محققساختهای بود که روایی صوری و محتوای آن با محاسبه شاخصهای CVR و CVI تعیین گردید. پایایی ابزار با روش آزمون - بازآزمون و محاسبه آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت.
یافتهها: در این مطالعه، 176نفر (8/69%) از ماماها و یا همکاران آنها دارای سابقه رخداد خطاهای مامایی بودند. 209 نفر (9/82%) معتقد بودند فرد خاطی، خطای خود را گزارش میدهد و 176 نفر (8/69%) عنوان کردند فرم گزارش خطا تکمیل میشود. همچنین تأثیر کلی عامل مدیریتی در بروز خطاهای مامایی، تفاوت معنیداری از دیدگاه ماماهای شرکتکننده در پژوهش نشان نداد.
نتیجهگیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر، عوامل مدیریتی بهعنوان علل مهم بروز خطاهای مامایی، نیازمند توجه بیشتر در جهت کاهش این نوع خطاها میباشد.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي |
موضوع مقاله:
مامایی
دریافت: 1396/2/18 | پذیرش: 1396/4/25 | انتشار: 1397/3/25
دریافت: 1396/2/18 | پذیرش: 1396/4/25 | انتشار: 1397/3/25
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |