دوره 13، شماره 2 - ( اردیبهشت 1398 )
جلد 13 شماره 2 صفحات 48-39 |
برگشت به فهرست نسخه ها
سمانه صالح1 
، معصومه نژادعلی*2 ، مهدی هدایتی3
، معصومه نژادعلی*2 ، مهدی هدایتی3
1- گروه زیست شناسی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی اسلامشهر، اسلامشهر، ایران
2- 1گروه زیست شناسی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران ،ma_nejadali@yahoo.com
3- 2مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی غدد درون ریز، پژوهشکده علوم غدد درون ریزو متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
2- 1گروه زیست شناسی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران ،
3- 2مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی غدد درون ریز، پژوهشکده علوم غدد درون ریزو متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
چکیده: (4690 مشاهده)
زمینه و هدف: آدیپونکتین یک آدیپوکین است که به مقدار زیادی در بافت چربی بیان می‌شود و نقش مهمی در حساسیت به انسولین دارد. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط پلی‌مورفیسم rs1501299، ژن آدیپونکتین با سطح آدیپونکنین و دیابت نوع 2 صورت گرفت.
روش بررسی: این مطالعه مورد - شاهدی بر روی 80 بیمار مبتلا به قند خون ناشتا (بالاتر از 100 میلی‌گرم بردسی‌لیتر) و 80 فرد با قند خون ناشتا (100-70 میلی‌گرم بردسی‌لیتر) به‌عنوان گروه شاهد انجام شد. تعیین ژنوتیپ با روش PCR-RFLP صورت گرفت. متغیرهای بیوشیمیایی و تن‌سنجی با روش‌های استاندارد اندازه‌گیری شدند و سطوح آدیپونکتین و انسولین با استفاده از کیت ELISA تعیین گردید. داده‌ها به کمک آزمون‌های تی مستقل، من‌ویتنی، کای‌دو، کولموگروف اسمیرونف و مدل رگرسیون لجستیک تجزیه‌وتحلیل شدند.
یافته‌ها: در این مطالعه، اختلاف معنی‌داری بین حاملین TT و GT در هیچ‌یک از متغیرهای بالینی و تن‌سنجی در دو گروه مشاهده نشد. همچنین پلی‌مورفیسم rs1501299 در ژن آدیپونکتین، ارتباطی با سطح آدیپونکتین نداشت (05/0>p). ژنوتیپ‌های rs15012993 با T2DM مرتبط بودند. آلل T اثرات محافظتی برای دیابت نوع 2 را نشان داد
(47/0:OR ،95% ،25/0-88/0: CI،018/0:p). فراوانی ژنوتیپ GG در بیماران دیابتی بیشتر از گروه کنترل بود (14/2: OR،95%،03/4-15/1: CI،018/0:p).
نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد بین پلی‌مورفیسم rs1501299 ژن آدیپونکتین و دیابت نوع 2 ارتباط وجود دارد که این پلی‌مورفیسم در ژن آدیپونکتین، ارتباطی با سطح آدیپونکتین ندارد.
روش بررسی: این مطالعه مورد - شاهدی بر روی 80 بیمار مبتلا به قند خون ناشتا (بالاتر از 100 میلی‌گرم بردسی‌لیتر) و 80 فرد با قند خون ناشتا (100-70 میلی‌گرم بردسی‌لیتر) به‌عنوان گروه شاهد انجام شد. تعیین ژنوتیپ با روش PCR-RFLP صورت گرفت. متغیرهای بیوشیمیایی و تن‌سنجی با روش‌های استاندارد اندازه‌گیری شدند و سطوح آدیپونکتین و انسولین با استفاده از کیت ELISA تعیین گردید. داده‌ها به کمک آزمون‌های تی مستقل، من‌ویتنی، کای‌دو، کولموگروف اسمیرونف و مدل رگرسیون لجستیک تجزیه‌وتحلیل شدند.
یافته‌ها: در این مطالعه، اختلاف معنی‌داری بین حاملین TT و GT در هیچ‌یک از متغیرهای بالینی و تن‌سنجی در دو گروه مشاهده نشد. همچنین پلی‌مورفیسم rs1501299 در ژن آدیپونکتین، ارتباطی با سطح آدیپونکتین نداشت (05/0>p). ژنوتیپ‌های rs15012993 با T2DM مرتبط بودند. آلل T اثرات محافظتی برای دیابت نوع 2 را نشان داد
(47/0:OR ،95% ،25/0-88/0: CI،018/0:p). فراوانی ژنوتیپ GG در بیماران دیابتی بیشتر از گروه کنترل بود (14/2: OR،95%،03/4-15/1: CI،018/0:p).
نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد بین پلی‌مورفیسم rs1501299 ژن آدیپونکتین و دیابت نوع 2 ارتباط وجود دارد که این پلی‌مورفیسم در ژن آدیپونکتین، ارتباطی با سطح آدیپونکتین ندارد.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي |
موضوع مقاله:
بیوشیمی بالینی-عمومی
دریافت: 1397/6/12 | پذیرش: 1397/11/16 | انتشار: 1398/1/26
دریافت: 1397/6/12 | پذیرش: 1397/11/16 | انتشار: 1398/1/26
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |