دوره 11، شماره 2 - ( اردیبهشت 1396 )                   جلد 11 شماره 2 صفحات 65-56 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- گروه میکروب‌شناسی، ‌واحد فلاورجان، دانشگاه آزاد اسلامی
2- گروه میکروب‌شناسی، ‌واحد فلاورجان، دانشگاه آزاد اسلامی ، mohamadi_m@iaufala.ac.ir
3- مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی لرستان
چکیده:   (6165 مشاهده)

زمینه و هدف: عفونت‌های سویه‌های اشرشیاکلی و استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم، در بیشتر موارد منشأ بیمارستانی دارند و شیوع آنها در سراسر جهان در حال افزایش است. از این‌رو تلاش‌های بسیاری جهت یافتن ترکیبات فعال گیاهی جدید برای جایگزینی آنتی‌بیوتیک‌ها انجام می‌شود. در این تحقیق اثر ضدباکتریایی عصاره اتانولی و متانولی بذر رومکس کیپریوس بر استافیلوکوکوس اورئوس و اشرشیاکلی بررسی گردید.

روش بررسی: در این مطالعه تجربی، عصاره متانولی و اتانولی بذر رومکس کیپریوس با دستگاه سوکسله تهیه شد. فعالیت ضدمیکروبی عصاره‌ها به روش انتشار چاهک و حداقل غلظت بازدارندگی و حداقل غلظت کشندگی به شیوه میکرودایلوشن تعیین شد. ترکیبات فعال بذر با گاز کروماتوگرافی - طیف‌سنجی جرمی ‌شناسایی شدند. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های واریانس و توکی تجزیه و تحلیل شدند. سطح معنی‌داری، 05/0>p در نظر گرفته شد.

یافته‌ها: در این مطالعه، عصاره‌های اتانولی و متانولی بذر رومکس کیپریوس، مانع رشد استافیلوکوکوس اورئوس و اشرشیاکلی شد. قطر ‌هاله عدم رشد عصاره اتانولی در غلظت 500 میلی‌گرم برمیلی‌لیتر بر روی اشرشیاکلی و استافیلوکوکوس اورئوس به‌‌ترتیب 5/16 و 19 میلی‌متر بود. قطر ‌هاله عدم رشد عصاره متانولی در غلظت 500 میلی‌گرم برمیلی‌لیتر بر روی اشرشیاکلی و استافیلوکوکوس اورئوس به ترتیب 14 و 5/16 میلی‌متر بود. مقادیر MIC و MBC عصاره اتانولی و متانولی علیه اشرشیاکلی و استافیلوکوکوس اورئوس نیز به ترتیب 5/62 و 125 میلی‌گرم برمیلی‌متر به‌ دست آمد. در این تحقیق 1، 2 بنزن دی ‌کربوکسیل اسید دی ‌ایزواستیل استر با 25/24%، بیشترین ترکیب جداشده از بذر بود.

نتیجه‌گیری: عصاره اتانولی و متانولی بذر Rumex cyprius بر اشرشیاکلی و استافیلوکوکوس اورئوس، اثر مهارکنندگی دارد و تأثیر این عصاره‌ها بر استافیلوکوکوس اورئوس بیشتر از اشرشیاکلی می‌‌‌باشد.

متن کامل [PDF 851 kb]   (1336 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي | موضوع مقاله: میکروب شناسی
دریافت: 1394/11/28 | پذیرش: 1395/2/11 | انتشار: 1396/2/2

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.