دوره 14، شماره 3 - ( خرداد 1399 )
جلد 14 شماره 3 صفحات 18-10 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Akbari V, Asayesh H, Haji Mohammad Hoseini M, Sharififard F, Shahidi M, Goudarzi M. Needs of Family with Hospitalized Infant in Neonatal Intensive Care Unit: A Comparison between Mothers’ and Nurses’ Viewpoint. Qom Univ Med Sci J 2020; 14 (3) :10-18
URL: http://journal.muq.ac.ir/article-1-2791-fa.html
URL: http://journal.muq.ac.ir/article-1-2791-fa.html
اکبری ولی اله، آسایش حمید، حاجی محمدحسینی مهسا، شریفی فرد فاطمه، شهیدی محمد، گودرزی محمد. نیازهای خانواده دارای کودک بستری در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان: مقایسه دیدگاه مادران و پرستاران. مجله دانشگاه علوم پزشکی قم. 1399; 14 (3) :10-18
ولی اله اکبری1 
، حمید آسایش*2 ، مهسا حاجی محمدحسینی3 ، فاطمه شریفی فرد4 ، محمد شهیدی5 ، محمد گودرزی6
، حمید آسایش*2 ، مهسا حاجی محمدحسینی3 ، فاطمه شریفی فرد4 ، محمد شهیدی5 ، محمد گودرزی6
1- گروه روانپزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران.
2- گروه فوریتهای پزشکی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران. ،hasayesh@gmail.com
3- گروه فوریتهای پزشکی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران.
4- گروه هوشبری، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران.
5- گروه طب اورژانس، مرکز مدیریت حوادث و فوریتهای پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران.
6- پرستار مراقبتهای ویژه، بیمارستان نکویی فرقانی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران
2- گروه فوریتهای پزشکی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران. ،
3- گروه فوریتهای پزشکی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران.
4- گروه هوشبری، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران.
5- گروه طب اورژانس، مرکز مدیریت حوادث و فوریتهای پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران.
6- پرستار مراقبتهای ویژه، بیمارستان نکویی فرقانی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران
متن کامل [PDF 634 kb]
(1494 دریافت)
| چکیده (HTML) (4739 مشاهده)
متن کامل: (2089 مشاهده)
مقدمه
خانوادهها منبع اولیه مراقبت و تأمینکننده حمایت روانیاجتماعی برای بستگان بیمار خود هستند و در امر مداوای بیمار خود مسـتقیماً دخالـت دارنـد. بیماری یکی از اعضای خانواده، تمام خانواده را پریشـان میسازد و زندگی آنها را تغییر میدهد (1). دراینبین بستریشدن یکی از اعضای خانواده بهویژه در بخش مراقبتهای ویژه، اغلب ناگهانی و پیچیده و برای اعضای خانواده تنشزاست (2،3). دیدن فرد موردعلاقه در وضعیت بحرانی سلامت و در محیط پرتنش بخش مراقبتهای ویژه سبب ایجاد فشارهای روانشناختی متعددی در اعضای خانواده بیمار میشود (4). در طول مدت بستری بیمار در بخش مراقبتهای ویژه، نیازهای فوری متنوعی برای خانواده بیماران ایجاد میشود و اعضای خانواده با استرسهای هیجانی، شناختی و اجتماعی روبهرو میشوند (5). در صورت رفعنکردن نیازهای روانی، اجتماعی، معنوی، اقتصادی و رفاهی خانواده دارای بیمار بستری در بخش مراقبتهای ویژه، سلامت خانواده و درنتیجه سلامت بیمار متأثر خواهد شد (6،7).
توجه به خانواده یکی از ارکان مهم مراقبت از بیمار است (8). اغلب مواقع بیشترین توجه پزشکان و پرستاران به درمان بیمار معطوف است و کمتر به اعضای خانواده توجه و نیازهای آنان نادیده گرفته میشود (9،10). برخی معتقدند خانوادهها رنج و اضطراب بیشتری نسبت به بیمار تجربه میکنند؛ چراکه بیمار ممکن است از موقعیت و شرایط خود به علت وضعیت خاص آگاه نباشد (11). این در حالی است که اضطـراب اعضـای خانواده بر بهبودی بیمار نیز تأثیر میگذارد و در بسیاری از مواقع میتواند آن را به تأخیر اندازد و خانواده بیمار را نیز بـه بـروز ناراحتیهای روانی، عاطفی و جسمی سوق دهد (12).
پرستار بخش مراقبتهای ویژه بهدلیل تعامل شبانهروزی و ارتباط نزدیک با بیماران موقعیت ایدئالی برای تأمین نیازهای خانواده بیمار و کمک به آنها برای رویارویی با شرایط پراسترس و بحرانی دارد (13). پرستاران میتوانند بهمنظور پیشگیری از مسائل و مشکلات روانی اجتماعی از خانواده بیمار حمایت کنند. نتیجه این حمایت، افزایش عملکرد خانواده در مراقبت از بیمار خواهد بود (12،14)
دراینبین توجه به نیازهای والدین مخصوصاً مادران دارای کودک بستری در بخش مراقبتهای ویژه بسیار ضروری است. والدین انتظار دارند اطلاعات صحیحی درباره وضعیت کودک خود داشته باشند و تیم درمانی در زمینه تغییراتی که ممکن است در وضعیت کودک رخ دهد اطلاعاتی به آنها بدهند (15). نادیدهگرفتن نیازهای والدین از سوی اعضای تیم درمان اعم از پرستار و پزشک در ابعاد مختلف سبب تشدید بحران روانشناختی خانواده میشود. امروزه توجه به برآوردن این نیازها از اولویتها و مسئولیتهای کارکنان درمان است و این مسئله از معیارهای اصلی ارزیابی کیفیت مراقبت در بخش مراقبتهای ویژه است. در این راستا گام نخست برای آگاهی از نیازها، سنجش انواع نیازها و درجه اهمیت آنهاست (16،17). هرچند ممکن است والدین با برخی از نیازها و نحوه برآوردن آنها آشنا باشند، در طول مدت بستری در بخش مراقبتهای ویژه نیازهای خاص و منحصربهفردی ایجاد میشود (18) که باید با شناسایی نیازها، از منابع موجود برای برآوردن آنها اقدام کرد تا پیامدهای مورد انتظار برای بیمار و خانواده را بهبود بخشید. متأسفانه با پیشرفت فناوری در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان، فشار کاری پرستاران نیز افزایش یافته است و آنها برای حمایت و درک نیازهای والدین با چالشهای بسیاری روبهرو هستند (19). همچنین بسیاری از پرستاران معتقدند که نیازهای والدین در بیشتر مواقع با نیازهای واقعی متفاوت است؛ به همین علت در بسیاری از مواقع به این نیازها توجه نمیکنند (20).
با توجه به نقش رو به رشد پرستاران در زمینه تأمین نیازهای خانواده بیماران، محققان مطالعه فعلی را با هدف تعیین نیازهای خانواده دارای کودک بستری در بخش مراقبتهای ویژه از دیدگاه مادران و پرستاران شاغل در این بخشها طراحی و اجرا کردند.
روش بررسی
این مطالعه توصیفی تحلیلی در سال ۱۳۹۶ در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان بیمارستان حضرت معصومه قم انجام شده است. در این مطالعه تمامی پرستاران شاغل در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان بهصورت سرشماری وارد مطالعه شدند.
همچنین در طول سه ماه، 38 مادر دارای کودک بستری در بخش مراقبتهای ویژه نیز بهعنوان نمونههای پژوهش به روش تصادفی در این مطالعه شرکت کردند. رضایت آگاهانه برای شرکت در مطالعه، داشتن تحصیلات پایان دوره ابتدایی، ملاقات بیمار حداقل ظرف مدت 24 تا 72 ساعت پس از بستری و قرارداشتن در دامنه سنی 18 تا 60 سال برای شرکت مادران در این مطالعه ضروری بود. دادههای مطالعه با استفاده از یک پرسشنامه دوبخشی جمعآوری شد که بخش اول آن برگه اطلاعات دموگرافیک و بخش دوم نیازهای خانواده در بخش مراقبتهای ویژه
(Critical Care Family Needs Inventory) بود. در برگه اطلاعات دموگرافیک مخصوص پرستاران اطلاعاتی از قبیل سن، جنسیت، سابقه کاری در حرفه پرستاری و سابقه کاری در بخش مراقبتهای ویژه، تحصیلات، گذراندن دوره تخصصی مراقبتهای ویژه و شیفت کاری جمعآوری شد. در برگه اطلاعات دموگرافیک مخصوص مادران اطلاعاتی از قبیل سن، سطح تحصیلات و تجربه قبلی عضو خانواده (پاسخگو) از بیمارستان جمعآوری شد. شرکتکنندگان پرسشنامه نیازهای خانواده در بخش مراقبتهای ویژه را تکمیل میکردند. این پرسشنامه بخشی از مقیاس نیازهای خانواده در بخش مراقبتهای ویژه است که Molter و همکاران در سال ۱۹۸۷ آن را طراحی و روایی و پایاییاش را تعیین کردند (16،21). ابازی و عباسزاده نیز روایی و پایایی این پرسشنامه را در کرمان بررسی کردند که پایایی آن 87/0 بود (22).
این پرسشنامه 42 نیاز خانواده را در پنج خردهمقیاس نیازهای حمایتی (Support)، نیازهای مرتبط با راحتی خانواده (Comfort)، نیازهای اطلاعاتی (Information)، نیازهای مرتبط با نزدیکبودن به بیمار (Proximity or closeness) و نیازهای مربوط به اطمینانخاطر (Assurance) اعضای خانواده میسنجد. فرد پاسخگو میزان اهمیت نیاز را در مقیاس لیکرت بهصورت گزینههای «مهم نیست»، «کماهمیت»، «مهم» و «بسیار مهم» مشخص میکند. نمرهگذاری هر نیاز بهصورت نمره 1 برای «مهم نیست» تا نمره 4 برای «بسیار مهم» انجام میشود. در مطالعات مختلف ضریب آلفای کرونباخ این پرسشنامه 98/0-88/0 است. پایایی خـردهمقیـاسهای آن 88/0 بـرای خـردهمقیـاس حمایـت،
75/0 برای خردهمقیاس راحتی، 78/0 برای خردهمقیاس اطلاعات، 71/0 برای خردهمقیاس نزدیکبودن یا مجاورت و 81/0 برای خردهمقیاس اطمینان است (1،12).
در مطالعه حاضر ضریب آلفای کرونباخ برای کل این پرسشنامه 83/0 و برای خردهمقیاسهای حمایت 81/0، راحتی 82/0، اطلاعات 79/0، نزدیکبودن یا مجاورت 76/0 و اطمینان 80/0 بهدست آمد. دادهها در محیط نرمافزار آماری SSPS نسخه 16 با استفاده از آزمونهای آمار توصیفی و تی مستقل تجزیهوتحلیل شد. سطح معنیداری برای تمام آزمونها 05/0 در نظر گرفته شد.
یافتهها
تمامی پرستاران شرکتکننده (24n=) در این مطالعه زن بودند و میانگین و انحرافمعیار سن آنان 78/6±41/32 بود. پرستاران بهطور میانگین 29/7 سال در حرفه پرستاری سابقه کار داشتند که از این میزان 58/3 سال را بخش مراقبتهای ویژه کار کرده بودند. مادران که بهعنوان عضوی از خانواده در این مطالعه شرکت کرده بودند (38n=)، در 1/42 درصد از موارد تحصیلات راهنمایی و 4/47 درصد تحصیلات دیپلم داشتند و میانگین و انحرافمعیار سن آنها 37/6±31/27 بود. از دیدگاه مادران 6/97 درصد از نیازها (41 مورد از 42 نیاز بررسیشده) درجه اهمیت بسیار مهم کسب کرده بودند (3<Mean). از دیدگاه پرستاران 5/59 درصد از نیازهای خانواده (25 مورد از 42 نیاز بررسیشده) درجه اهمیت بسیار مهم کسب کرده بودند. با توجه به میانگین درجه اهمیت نیازها ازنظر مادران، امکان صحبت روزانه با پزشک معالج، احساس اینکه کارکنان بیمارستان از بیمار مراقبت کافی میکنند، دانستن اینکه برای بیمار چه پیش خواهد آمد، ارائه پاسخهای درست و صادقانه به سؤالات، امیدواری و اطمینان از نبود مشکل برای بیمار هنگام ترک موقتی بیمارستان بهعنوان نیازهای دارای اهمیت بسیار زیاد مطرح بودند. از دیدگاه پرستاران اطلاع از اقدامات درمانی انجامشده برای بیمار، ارائه پاسخهای درست و صادقانه به سؤالات و احساس امیدواری اهمیت بسیار زیادی داشتند. در بیشتر موارد (38 نیاز از مجموع 42 نیاز بررسیشده) میانگین نمرات اهمیت نیازهای خانواده ازنظر پرستاران کمتر از مادران بود و این اختلاف ازنظر آماری نیز معنادار بود (05/0>P) (جدولهای 1 تا 3).
جدول شماره 1: مقایسه نیازهای پرستاران و خانواده دارای بیمار بستری در بخش مراقبتهای ویژه
جدول شماره ۲: نیازهای دارای بیشترین درجه اهمیت برای پرستاران
جدول شماره ۳: نیازهای دارای بیشترین درجه اهمیت برای اعضای خانواده
بحث
در این مطالعه مشخص شد از دیدگاه مادران دارای کودک بستری در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان، 6/97 درصد از نیازها درجه اهمیت بسیار مهم را کسب کردهاند که با مطالعه Ward در سال 2001 تقریباً همخوانی دارد. در مطالعه ایشان نیز 95 درصد از نیازها درجه اهمیت زیاد و بسیار زیاد داشتند (23). نیازهایی که در این مطالعه از دیدگاه مادران بسیار مهم تلقی میشدند با مهمترین نیازهای خانواده از دیدگاه مادران در مطالعه Ward نیز مطابقت داشت. در مطالعه فعلی فقط یک نیاز میانگین کمتر از 3 داشت (امکان صحبت با یک فرد حمایتکننده مذهبی در بیمارستان)، ولی در مطالعه Ward 10 نیاز میانگین کمتر 3 داشت.
میانگین «نیاز به همراهی خانواده توسط کارکنان هنگام ملاقات بیمار در بخش مراقبتهای ویژه» در این مطالعه 50/3 بود که این رقم در مطالعه Ward، 52/2 بود.
بهطورکلی در مطالعه حاضر نیازهای مادران در بیشتر موارد درجه اهمیت بیشتری را نسبت به مطالعه Ward کسب کرده بود. در مطالعه Ward نیازها فقط از دیدگاه مادران بررسی شده بود؛ به همین دلیل امکان مقایسه درجه اهمیت نیازها از دیدگاه پرستاران شاغل در این بخشها وجود ندارد. بیشتر مطالعات انجامشده در این زمینه بخشهای مراقبتهای ویژه بزرگسالان را بررسی کردهاند. در مطالعه Maxwell و همکاران (2007) که نیازهای خانواده دارای بیمار بستری در بخـش مراقبـتهای ویژه (ICU) را بین پرستاران و اعضای خانواده مقایسه کردهاند، نیاز «ارائه پاسخهای درست و صادقانه به سؤالات» مهمترین نیاز خانوادهها قلمداد شده و اختلاف معناداری نیز بین دو گروه وجود نداشته است (24). درصورتیکه در مطالعه حاضر با وجود اینکه این نیاز مهمترین نیاز بوده است، ولی میانگین اهمیت آن در بین پرستاران کمتر از خانواده بود و اختلاف بین آنها نیز معنادار شد. در مطالعه Maxwell اختلاف میانگین درجه اهمیت نیاز «دریافت اطلاعاتی در مورد بیمار حداقل یک بار در روز» در بین پرستاران بیشتر و ازنظر آماری نیز اختلاف آنها معنادار بود که با یافتههای مطالعه حاضر مطابقت دارد. در مطالعه Nelson و همکاران که بهصورت کیفی برای شناسایی نیازهای اطلاعاتی خانوادههای دارای بیمار بستری در بخش مراقبتهای ویژه انجام شده بود، اطلاعات در زمینه ماهیت بیماری و درمانها و همچنین دانستن پیشآگاهی مورد انتظار بیمار ازجمله مهمترین نیازها و نگرانیهای اعضای خانواده قلمداد شده است (25). در مطالعه Ward، تمامی نیازهای حمایتی مادران میانگین کمتر از 3 داشتند. این در صورتی است که در مطالعه حاضر، بیشتر نیازهای حمایتی مطرحشده در پرسشنامه (به جز یک نیاز) میانگین بیشتر از 3 داشتند.
در مطالعه Ladani و همکاران در سال 2017 نیاز به اطمینان و ارائه اطلاعات مهمترین نیاز در هر سه گروه مادران، پدران و پرستاران بود، هرچند میانگین نمره مادران از پدران و پرستاران بیشتر بود (19). در مطالعه حاضر نیز بیشترین نیاز مادران اطمینان از مراقبت از فرزندشان بود که با این مطالعه همسو است. در این رابطه در مطالعه Wigert نیز نشان داده شد که حمایت از والدین و ارائه اطلاعات کامل به کاهش استرس آنها و توانمندسازی در مراقبت از کودک منجر میشود (26).
در این مطالعه بیشترین نیاز اعضای خانواده، نیاز به دانستن این بود که برای بیمار چه پیش خواهد آمد. در مطالعه Wang و همکاران نیز این نیاز بهعنوان بیشترین نیاز اعضای خانواده مطرح شده است (27). Milan و همکاران نیز در مطالعهای در سال ۲۰۱۹ نشان دادند خانوادهها انتظار دارند پرستاران آنها را از تغییرات قابل پیشبینیای آگاه کنند که ممکن است در وضعیت جسمی و شرایط فرزندشان اتفاق بیفتد (28)؛ بنابراین، لازم است پرستاران اطلاعات صحیحی در ارتباط با مراقبت و پیشآگاهی نوزادان به والدین ارائه دهند.
در این مطالعه نیازهای خانواده دارای کودک بستری در بخش مراقبتهای ویژه فقط از دیدگاه مادران بررسی شده است. در وضعیت ایدئال، بهتر است این نیازها از دیدگاه پدران نیز بررسی شود. البته یکی از دلایل انتخاب مادران این بود که در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان ایران در بیشتر موارد مادران درگیر فرایندهای درمانی کودک هستند و عمدتاً ایشان نیازها را درک میکنند. میتوان پیشنهاد داد در مطالعات بعدی نقش حمایتی پدران در تعدیل میزان نیازهای مادران بررسی شود.
نتیجهگیری
بر اساس یافتههای این مطالعه میتوان گفت که مادران بهعنوان یک عضو مهم خانواده، نیازهای متعددی دارند که در بیشتر موارد اهمیت و اولویت زیادی دارند. اعضای تیم درمان میتوانند با بهکارگیری رویکرد مراقبت خانوادهمحور بخش عمدهای از نیازهای مادران را برآورده سازند. پرستاران نیز بهعنوان عضو مهم تیم درمان در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان میتوانند با ارائه پاسخهای درست، توجه به نگرانیهای مادران، حمایت و فراهمساختن برخی از اسباب راحتی ایشان، در ارتقای کیفیت مراقبت از خانواده و بیمار سهم قابلتوجهی داشته باشند.
خانوادهها منبع اولیه مراقبت و تأمینکننده حمایت روانیاجتماعی برای بستگان بیمار خود هستند و در امر مداوای بیمار خود مسـتقیماً دخالـت دارنـد. بیماری یکی از اعضای خانواده، تمام خانواده را پریشـان میسازد و زندگی آنها را تغییر میدهد (1). دراینبین بستریشدن یکی از اعضای خانواده بهویژه در بخش مراقبتهای ویژه، اغلب ناگهانی و پیچیده و برای اعضای خانواده تنشزاست (2،3). دیدن فرد موردعلاقه در وضعیت بحرانی سلامت و در محیط پرتنش بخش مراقبتهای ویژه سبب ایجاد فشارهای روانشناختی متعددی در اعضای خانواده بیمار میشود (4). در طول مدت بستری بیمار در بخش مراقبتهای ویژه، نیازهای فوری متنوعی برای خانواده بیماران ایجاد میشود و اعضای خانواده با استرسهای هیجانی، شناختی و اجتماعی روبهرو میشوند (5). در صورت رفعنکردن نیازهای روانی، اجتماعی، معنوی، اقتصادی و رفاهی خانواده دارای بیمار بستری در بخش مراقبتهای ویژه، سلامت خانواده و درنتیجه سلامت بیمار متأثر خواهد شد (6،7).
توجه به خانواده یکی از ارکان مهم مراقبت از بیمار است (8). اغلب مواقع بیشترین توجه پزشکان و پرستاران به درمان بیمار معطوف است و کمتر به اعضای خانواده توجه و نیازهای آنان نادیده گرفته میشود (9،10). برخی معتقدند خانوادهها رنج و اضطراب بیشتری نسبت به بیمار تجربه میکنند؛ چراکه بیمار ممکن است از موقعیت و شرایط خود به علت وضعیت خاص آگاه نباشد (11). این در حالی است که اضطـراب اعضـای خانواده بر بهبودی بیمار نیز تأثیر میگذارد و در بسیاری از مواقع میتواند آن را به تأخیر اندازد و خانواده بیمار را نیز بـه بـروز ناراحتیهای روانی، عاطفی و جسمی سوق دهد (12).
پرستار بخش مراقبتهای ویژه بهدلیل تعامل شبانهروزی و ارتباط نزدیک با بیماران موقعیت ایدئالی برای تأمین نیازهای خانواده بیمار و کمک به آنها برای رویارویی با شرایط پراسترس و بحرانی دارد (13). پرستاران میتوانند بهمنظور پیشگیری از مسائل و مشکلات روانی اجتماعی از خانواده بیمار حمایت کنند. نتیجه این حمایت، افزایش عملکرد خانواده در مراقبت از بیمار خواهد بود (12،14)
دراینبین توجه به نیازهای والدین مخصوصاً مادران دارای کودک بستری در بخش مراقبتهای ویژه بسیار ضروری است. والدین انتظار دارند اطلاعات صحیحی درباره وضعیت کودک خود داشته باشند و تیم درمانی در زمینه تغییراتی که ممکن است در وضعیت کودک رخ دهد اطلاعاتی به آنها بدهند (15). نادیدهگرفتن نیازهای والدین از سوی اعضای تیم درمان اعم از پرستار و پزشک در ابعاد مختلف سبب تشدید بحران روانشناختی خانواده میشود. امروزه توجه به برآوردن این نیازها از اولویتها و مسئولیتهای کارکنان درمان است و این مسئله از معیارهای اصلی ارزیابی کیفیت مراقبت در بخش مراقبتهای ویژه است. در این راستا گام نخست برای آگاهی از نیازها، سنجش انواع نیازها و درجه اهمیت آنهاست (16،17). هرچند ممکن است والدین با برخی از نیازها و نحوه برآوردن آنها آشنا باشند، در طول مدت بستری در بخش مراقبتهای ویژه نیازهای خاص و منحصربهفردی ایجاد میشود (18) که باید با شناسایی نیازها، از منابع موجود برای برآوردن آنها اقدام کرد تا پیامدهای مورد انتظار برای بیمار و خانواده را بهبود بخشید. متأسفانه با پیشرفت فناوری در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان، فشار کاری پرستاران نیز افزایش یافته است و آنها برای حمایت و درک نیازهای والدین با چالشهای بسیاری روبهرو هستند (19). همچنین بسیاری از پرستاران معتقدند که نیازهای والدین در بیشتر مواقع با نیازهای واقعی متفاوت است؛ به همین علت در بسیاری از مواقع به این نیازها توجه نمیکنند (20).
با توجه به نقش رو به رشد پرستاران در زمینه تأمین نیازهای خانواده بیماران، محققان مطالعه فعلی را با هدف تعیین نیازهای خانواده دارای کودک بستری در بخش مراقبتهای ویژه از دیدگاه مادران و پرستاران شاغل در این بخشها طراحی و اجرا کردند.
روش بررسی
این مطالعه توصیفی تحلیلی در سال ۱۳۹۶ در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان بیمارستان حضرت معصومه قم انجام شده است. در این مطالعه تمامی پرستاران شاغل در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان بهصورت سرشماری وارد مطالعه شدند.
همچنین در طول سه ماه، 38 مادر دارای کودک بستری در بخش مراقبتهای ویژه نیز بهعنوان نمونههای پژوهش به روش تصادفی در این مطالعه شرکت کردند. رضایت آگاهانه برای شرکت در مطالعه، داشتن تحصیلات پایان دوره ابتدایی، ملاقات بیمار حداقل ظرف مدت 24 تا 72 ساعت پس از بستری و قرارداشتن در دامنه سنی 18 تا 60 سال برای شرکت مادران در این مطالعه ضروری بود. دادههای مطالعه با استفاده از یک پرسشنامه دوبخشی جمعآوری شد که بخش اول آن برگه اطلاعات دموگرافیک و بخش دوم نیازهای خانواده در بخش مراقبتهای ویژه
(Critical Care Family Needs Inventory) بود. در برگه اطلاعات دموگرافیک مخصوص پرستاران اطلاعاتی از قبیل سن، جنسیت، سابقه کاری در حرفه پرستاری و سابقه کاری در بخش مراقبتهای ویژه، تحصیلات، گذراندن دوره تخصصی مراقبتهای ویژه و شیفت کاری جمعآوری شد. در برگه اطلاعات دموگرافیک مخصوص مادران اطلاعاتی از قبیل سن، سطح تحصیلات و تجربه قبلی عضو خانواده (پاسخگو) از بیمارستان جمعآوری شد. شرکتکنندگان پرسشنامه نیازهای خانواده در بخش مراقبتهای ویژه را تکمیل میکردند. این پرسشنامه بخشی از مقیاس نیازهای خانواده در بخش مراقبتهای ویژه است که Molter و همکاران در سال ۱۹۸۷ آن را طراحی و روایی و پایاییاش را تعیین کردند (16،21). ابازی و عباسزاده نیز روایی و پایایی این پرسشنامه را در کرمان بررسی کردند که پایایی آن 87/0 بود (22).
این پرسشنامه 42 نیاز خانواده را در پنج خردهمقیاس نیازهای حمایتی (Support)، نیازهای مرتبط با راحتی خانواده (Comfort)، نیازهای اطلاعاتی (Information)، نیازهای مرتبط با نزدیکبودن به بیمار (Proximity or closeness) و نیازهای مربوط به اطمینانخاطر (Assurance) اعضای خانواده میسنجد. فرد پاسخگو میزان اهمیت نیاز را در مقیاس لیکرت بهصورت گزینههای «مهم نیست»، «کماهمیت»، «مهم» و «بسیار مهم» مشخص میکند. نمرهگذاری هر نیاز بهصورت نمره 1 برای «مهم نیست» تا نمره 4 برای «بسیار مهم» انجام میشود. در مطالعات مختلف ضریب آلفای کرونباخ این پرسشنامه 98/0-88/0 است. پایایی خـردهمقیـاسهای آن 88/0 بـرای خـردهمقیـاس حمایـت،
75/0 برای خردهمقیاس راحتی، 78/0 برای خردهمقیاس اطلاعات، 71/0 برای خردهمقیاس نزدیکبودن یا مجاورت و 81/0 برای خردهمقیاس اطمینان است (1،12).
در مطالعه حاضر ضریب آلفای کرونباخ برای کل این پرسشنامه 83/0 و برای خردهمقیاسهای حمایت 81/0، راحتی 82/0، اطلاعات 79/0، نزدیکبودن یا مجاورت 76/0 و اطمینان 80/0 بهدست آمد. دادهها در محیط نرمافزار آماری SSPS نسخه 16 با استفاده از آزمونهای آمار توصیفی و تی مستقل تجزیهوتحلیل شد. سطح معنیداری برای تمام آزمونها 05/0 در نظر گرفته شد.
یافتهها
تمامی پرستاران شرکتکننده (24n=) در این مطالعه زن بودند و میانگین و انحرافمعیار سن آنان 78/6±41/32 بود. پرستاران بهطور میانگین 29/7 سال در حرفه پرستاری سابقه کار داشتند که از این میزان 58/3 سال را بخش مراقبتهای ویژه کار کرده بودند. مادران که بهعنوان عضوی از خانواده در این مطالعه شرکت کرده بودند (38n=)، در 1/42 درصد از موارد تحصیلات راهنمایی و 4/47 درصد تحصیلات دیپلم داشتند و میانگین و انحرافمعیار سن آنها 37/6±31/27 بود. از دیدگاه مادران 6/97 درصد از نیازها (41 مورد از 42 نیاز بررسیشده) درجه اهمیت بسیار مهم کسب کرده بودند (3<Mean). از دیدگاه پرستاران 5/59 درصد از نیازهای خانواده (25 مورد از 42 نیاز بررسیشده) درجه اهمیت بسیار مهم کسب کرده بودند. با توجه به میانگین درجه اهمیت نیازها ازنظر مادران، امکان صحبت روزانه با پزشک معالج، احساس اینکه کارکنان بیمارستان از بیمار مراقبت کافی میکنند، دانستن اینکه برای بیمار چه پیش خواهد آمد، ارائه پاسخهای درست و صادقانه به سؤالات، امیدواری و اطمینان از نبود مشکل برای بیمار هنگام ترک موقتی بیمارستان بهعنوان نیازهای دارای اهمیت بسیار زیاد مطرح بودند. از دیدگاه پرستاران اطلاع از اقدامات درمانی انجامشده برای بیمار، ارائه پاسخهای درست و صادقانه به سؤالات و احساس امیدواری اهمیت بسیار زیادی داشتند. در بیشتر موارد (38 نیاز از مجموع 42 نیاز بررسیشده) میانگین نمرات اهمیت نیازهای خانواده ازنظر پرستاران کمتر از مادران بود و این اختلاف ازنظر آماری نیز معنادار بود (05/0>P) (جدولهای 1 تا 3).
جدول شماره 1: مقایسه نیازهای پرستاران و خانواده دارای بیمار بستری در بخش مراقبتهای ویژه
| گویهها | پرستاران | اعضای خانواده | آماره t | P | |
| M(SD) میانگین (انحرافمعیار) |
M(SD) میانگین (انحرافمعیار) |
||||
| نیازهای اطلاعاتی | امکان صحبت روزانه با پزشک معالج | (53/0) 25/3 | (47/0) 78/3 | 04/4 | 05/0< |
| امکان تماس تلفنی در مواقعی که قادر به ملاقات بیمار نیستند. | (90/0) 70/2 | (49/0) 60/3 | 03/5 | 05/0< | |
| آگاهی از اطلاعاتی که کارکنان میتوانند به خانواده ارائه دهند. | (20/0) 95/2 | (55/0) 55/3 | 02/5 | 05/0< | |
| اطلاع از اقدامات درمانی انجامشده برای بیمار | (65/0) 58/3 | (43/0) 76/3 | 51/4 | 05/0< | |
| آشنایی با کارکنانی که از بیمار مراقبت میکنند. | (79/0) 75/2 | (60/0) 52/3 | 10/4 | 05/0< | |
| آگاهی از مراحل درمانهای طبی بیمار | (50/0) 22/3 | (43/0) 76/3 | 43/4 | 05/0< | |
| آگاهی از مراحل بهبودی بیمار | (52/0) 25/3 | (52/0) 68/3 | 14/3 | 05/0< | |
| تماس با منزل هنگام تغییر شرایط بیمار | (46/0) 04/3 | (43/0) 76/3 | 12/6 | 05/0< | |
| دریافت اطلاعات در مورد بیمار حداقل یک بار در روز | (67/0) 25/3 | (43/0) 76/3 | 31/3 | 05/0< | |
| نیازهای حمایتی | ارائه توضیحاتی به خانواده قبل از ورود به بخش (برای اولین بار) | (75/0) 95/2 | (55/0) 55/3 | 34/3 | 05/0< |
| امکان بیان احساسات خانواده بیمار درباره وقایعی که اتفاق افتاده است | (90/0) 70/2 | (49/0) 60/3 | 26/4 | 05/0< | |
| حمایت از سوی دوستان و اقوام | (80/0) 70/2 | (73/0) 28/3 | 86/2 | 05/0< | |
| وجود مکانی خلوت برای تنهابودن در بیمارستان | (97/0) 79/2 | (80/0) 28/3 | 09/2 | 05/0< | |
| وجود مددکار برای کمک به مشکلات مالی خانواده | (60/0) 25/2 | (75/0) 26/3 | 07/0 | 94/0 | |
| امکان صحبت با یک فرد مذهبی (روحانی) در بیمارستان در صورت لزوم | (83/0) 50/2 | (75/0) 97/2 | 26/2 | 05/0< | |
| همراهی خانواده توسط کارکنان هنگام ملاقات بیمار در بخش مراقبتهای ویژه | (76/0) 26/3 | (55/0) 50/3 | 63/4 | 05/0< | |
| توجه به سلامتی (جسمی و روانی) همراه بیمار | (77/0) 79/2 | (50/0) 57/3 | 63/4 | 05/0< | |
| درنظرگرفتن گریه بهعنوان یک واکنش طبیعی | (55/0) 04/3 | (47/0) 67/3 | 63/4 | 05/0< | |
| صحبت درباره کسانی که میتوانند به خانواده کمک کنند | (77/0) 79/2 | (50/0) 55/3 | 25/4 | 05/0< | |
| امکان تنهابودن (برای همراه) در بعضی مواقع | (72/0) 79/2 | (63/0) 36/3 | 45/1 | 155/0 | |
| امکان صحبت با کسانی که میتوانند به مشکلات خانواده کمک کنند | (41/0) 00/3 | (60/0) 44/3 | 45/3 | 05/0< | |
| احساس اینکه کارکنان بیمارستان از بیمار مراقبت کافی میکنند | (62/0) 26/3 | (36/0) 84/3 | 91/3 | 05/0< | |
| نیازهای مرتبط با نزدیکبودن به عضو بیمار | امکان تغییر ساعات ملاقات در صورت نیاز | (65/0) 58/2 | (72/0) 26/3 | 82/3 | 05/0< |
| امکان ملاقات بیمار بهطور مرتب توسط اعضای خانواده | (65/0) 00/3 | (63/0) 37/3 | 21/2 | 05/0< | |
| امکان تماس روزانه با یک پرستار ثابت در صورت لزوم | (98/0) 25/2 | (58/0) 63/3 | 95/6 | 05/0< | |
| شروعشدن بهموقع ساعات ملاقات | (58/0) 08/3 | (68/0) 52/3 | 61/2 | 05/0< | |
| امکان مشارکت در مراقبت از بیمار | (53/0) 25/3 | (54/0) 60/3 | 53/2 | 05/0< | |
| آگاهی از برنامه انتقال بیمار به بخشهای دیگر | (38/0) 16/3 | (44/0) 73/3 | 36/5 | 05/0< | |
| امکان مشاهده بیمار در صورت نیاز | (85/0) 95/2 | (50/0) 73/3 | 02/4 | 05/0< | |
| وجود اتاقی نزدیک به مکان بستری بیمار | (80/0) 70/2 | (56/0) 71/3 | 31/5 | 05/0< | |
| نیازهای اطمینانخاطر خانواده | دانستن اینکه برای بیمار چه پیش خواهد آمد | (49/0) 37/3 | (31/0) 89/3 | 60/4 | 05/0< |
| ارائه پاسخهای درست و صادقانه به سؤالات | (65/0) 58/3 | (36/0) 84/3 | 17/2 | 05/0< | |
| احساس اینکه در اینجا امیدواری وجود دارد | (56/0) 58/3 | (36/0) 84/3 | 19/5 | 05/0< | |
| اطمینان از مراقبتهای کافی از بیمار توسط کارکنان | (46/0) 29/3 | (47/0) 78/3 | 07/4 | 05/0< | |
| امکان صحبت در مورد احتمال مرگ بیماران بسیار بدحال | (69/0) 04/3 | (50/0) 57/3 | 30/3 | 05/0< | |
| ارائه توضیحاتی قابلفهم برای خانواده در مورد اصطلاحات معمول بخش | (53/0) 25/3 | (55/0) 57/3 | 33/2 | 05/0< | |
| آگاهی از اطلاعات اختصاصی مرتبط با پیشرفت بیمار | (78/0) 00/3 | (39/0) 81/3 | 75/4 | 05/0< | |
| نیازهای مرتبط با راحتی خانواده | امکان تهیه غذای مناسب برای اعضای خانواده در صورت لزوم | (85/0) 87/2 | (62/0) 34/3 | 22/3 | 05/0< |
| وجود اتاق انتظار با امکانات رفاهی | (72/0) 20/3 | (67/0) 39/3 | 01/1 | 316/0 | |
| احساس پذیرش از سوی کارکنان بیمارستان | (40/0) 08/3 | (54/0) 63/3 | 25/4 | 05/0< | |
| دسترسی به تلفن در اتاق انتظار | (58/0) 08/3 | (66/0) 34/3 | 55/1 | 125/0 | |
| اطمینان از عدم بروز مشکل برای بیمار هنگام ترک موقتی بیمارستان | (42/0) 00/3 | (45/0) 81/3 | 30/4 | 05/0< |
جدول شماره ۲: نیازهای دارای بیشترین درجه اهمیت برای پرستاران
| گویهها | پرستاران M(SD) میانگین (انحرافمعیار) |
| اطلاع از اقدامات درمانی انجامشده برای بیمار | (65/0) 58/3 |
| ارائه پاسخهای درست و صادقانه به سؤالات | (65/0) 58/3 |
| احساس اینکه در اینجا امیدواری وجود دارد | (56/0) 58/3 |
| دانستن اینکه برای بیمار چه پیش خواهد آمد | (49/0) 37/3 |
| اطمینان از مراقبتهای کافی از بیمار توسط کارکنان | (46/0) 29/3 |
| احساس اینکه کارکنان بیمارستان از بیمار مراقبت کافی میکنند | (76/0) 26/3 |
| همراهی خانواده توسط کارکنان هنگام ملاقات بیمار در بخش مراقبتهای ویژه | (76/0) 26/3 |
| دریافت اطلاعاتی درباره بیمار حداقل یک بار در روز | (67/0) 25/3 |
| ارائه توضیحاتی قابلفهم برای خانواده درباره اصطلاحات معمول بخش | (53/0) 25/3 |
| امکان مشارکت در مراقبت از بیمار | (53/0) 25/3 |
جدول شماره ۳: نیازهای دارای بیشترین درجه اهمیت برای اعضای خانواده
| گویهها | اعضای خانواده M(SD) میانگین (انحرافمعیار) |
| دانستن اینکه برای بیمار چه پیش خواهد آمد | (31/0) 89/3 |
| ارائه پاسخهای درست و صادقانه به سؤالات | (36/0) 84/3 |
| احساس اینکه کارکنان بیمارستان از بیمار مراقبت کافی میکنند | (36/0) 84/3 |
| احساس اینکه در اینجا امیدواری وجود دارد | (36/0) 84/3 |
| اطمینان از عدم بروز مشکل برای بیمار هنگام ترک موقتی بیمارستان | (45/0) 81/3 |
| آگاهی از اطلاعات اختصاصی مرتبط با پیشرفت بیمار | (39/0) 81/3 |
| اطمینان از مراقبتهای کافی از بیمار توسط کارکنان | (47/0) 78/3 |
| امکان صحبت روزانه با پزشک معالج | (47/0) 78/3 |
| آگاهی از مراحل درمانهای طبی بیمار | (43/0) 76/3 |
| اطلاع از اقدامات درمانی انجامشده برای بیمار | (43/0) 76/3 |
در این مطالعه مشخص شد از دیدگاه مادران دارای کودک بستری در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان، 6/97 درصد از نیازها درجه اهمیت بسیار مهم را کسب کردهاند که با مطالعه Ward در سال 2001 تقریباً همخوانی دارد. در مطالعه ایشان نیز 95 درصد از نیازها درجه اهمیت زیاد و بسیار زیاد داشتند (23). نیازهایی که در این مطالعه از دیدگاه مادران بسیار مهم تلقی میشدند با مهمترین نیازهای خانواده از دیدگاه مادران در مطالعه Ward نیز مطابقت داشت. در مطالعه فعلی فقط یک نیاز میانگین کمتر از 3 داشت (امکان صحبت با یک فرد حمایتکننده مذهبی در بیمارستان)، ولی در مطالعه Ward 10 نیاز میانگین کمتر 3 داشت.
میانگین «نیاز به همراهی خانواده توسط کارکنان هنگام ملاقات بیمار در بخش مراقبتهای ویژه» در این مطالعه 50/3 بود که این رقم در مطالعه Ward، 52/2 بود.
بهطورکلی در مطالعه حاضر نیازهای مادران در بیشتر موارد درجه اهمیت بیشتری را نسبت به مطالعه Ward کسب کرده بود. در مطالعه Ward نیازها فقط از دیدگاه مادران بررسی شده بود؛ به همین دلیل امکان مقایسه درجه اهمیت نیازها از دیدگاه پرستاران شاغل در این بخشها وجود ندارد. بیشتر مطالعات انجامشده در این زمینه بخشهای مراقبتهای ویژه بزرگسالان را بررسی کردهاند. در مطالعه Maxwell و همکاران (2007) که نیازهای خانواده دارای بیمار بستری در بخـش مراقبـتهای ویژه (ICU) را بین پرستاران و اعضای خانواده مقایسه کردهاند، نیاز «ارائه پاسخهای درست و صادقانه به سؤالات» مهمترین نیاز خانوادهها قلمداد شده و اختلاف معناداری نیز بین دو گروه وجود نداشته است (24). درصورتیکه در مطالعه حاضر با وجود اینکه این نیاز مهمترین نیاز بوده است، ولی میانگین اهمیت آن در بین پرستاران کمتر از خانواده بود و اختلاف بین آنها نیز معنادار شد. در مطالعه Maxwell اختلاف میانگین درجه اهمیت نیاز «دریافت اطلاعاتی در مورد بیمار حداقل یک بار در روز» در بین پرستاران بیشتر و ازنظر آماری نیز اختلاف آنها معنادار بود که با یافتههای مطالعه حاضر مطابقت دارد. در مطالعه Nelson و همکاران که بهصورت کیفی برای شناسایی نیازهای اطلاعاتی خانوادههای دارای بیمار بستری در بخش مراقبتهای ویژه انجام شده بود، اطلاعات در زمینه ماهیت بیماری و درمانها و همچنین دانستن پیشآگاهی مورد انتظار بیمار ازجمله مهمترین نیازها و نگرانیهای اعضای خانواده قلمداد شده است (25). در مطالعه Ward، تمامی نیازهای حمایتی مادران میانگین کمتر از 3 داشتند. این در صورتی است که در مطالعه حاضر، بیشتر نیازهای حمایتی مطرحشده در پرسشنامه (به جز یک نیاز) میانگین بیشتر از 3 داشتند.
در مطالعه Ladani و همکاران در سال 2017 نیاز به اطمینان و ارائه اطلاعات مهمترین نیاز در هر سه گروه مادران، پدران و پرستاران بود، هرچند میانگین نمره مادران از پدران و پرستاران بیشتر بود (19). در مطالعه حاضر نیز بیشترین نیاز مادران اطمینان از مراقبت از فرزندشان بود که با این مطالعه همسو است. در این رابطه در مطالعه Wigert نیز نشان داده شد که حمایت از والدین و ارائه اطلاعات کامل به کاهش استرس آنها و توانمندسازی در مراقبت از کودک منجر میشود (26).
در این مطالعه بیشترین نیاز اعضای خانواده، نیاز به دانستن این بود که برای بیمار چه پیش خواهد آمد. در مطالعه Wang و همکاران نیز این نیاز بهعنوان بیشترین نیاز اعضای خانواده مطرح شده است (27). Milan و همکاران نیز در مطالعهای در سال ۲۰۱۹ نشان دادند خانوادهها انتظار دارند پرستاران آنها را از تغییرات قابل پیشبینیای آگاه کنند که ممکن است در وضعیت جسمی و شرایط فرزندشان اتفاق بیفتد (28)؛ بنابراین، لازم است پرستاران اطلاعات صحیحی در ارتباط با مراقبت و پیشآگاهی نوزادان به والدین ارائه دهند.
در این مطالعه نیازهای خانواده دارای کودک بستری در بخش مراقبتهای ویژه فقط از دیدگاه مادران بررسی شده است. در وضعیت ایدئال، بهتر است این نیازها از دیدگاه پدران نیز بررسی شود. البته یکی از دلایل انتخاب مادران این بود که در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان ایران در بیشتر موارد مادران درگیر فرایندهای درمانی کودک هستند و عمدتاً ایشان نیازها را درک میکنند. میتوان پیشنهاد داد در مطالعات بعدی نقش حمایتی پدران در تعدیل میزان نیازهای مادران بررسی شود.
نتیجهگیری
بر اساس یافتههای این مطالعه میتوان گفت که مادران بهعنوان یک عضو مهم خانواده، نیازهای متعددی دارند که در بیشتر موارد اهمیت و اولویت زیادی دارند. اعضای تیم درمان میتوانند با بهکارگیری رویکرد مراقبت خانوادهمحور بخش عمدهای از نیازهای مادران را برآورده سازند. پرستاران نیز بهعنوان عضو مهم تیم درمان در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان میتوانند با ارائه پاسخهای درست، توجه به نگرانیهای مادران، حمایت و فراهمساختن برخی از اسباب راحتی ایشان، در ارتقای کیفیت مراقبت از خانواده و بیمار سهم قابلتوجهی داشته باشند.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي |
موضوع مقاله:
پرستاری-جراحی-ویژه-کودکان
دریافت: 1399/1/27 | پذیرش: 1399/3/24 | انتشار: 1399/4/10
دریافت: 1399/1/27 | پذیرش: 1399/3/24 | انتشار: 1399/4/10
فهرست منابع
1. Masoudi R, Soleimani MA, Alhani F, Rabiei L, Bahrami N, Esmaeili SA. Effects of family-centered empowerment model on perceived satisfaction and self concept of multiple sclerosis patients care givers. Koomesh 2013;14(2):240-8. Link
2. Scott P, Thomson P, Shepherd A. Families of patients in ICU: A Scoping review of their needs and satisfaction with care. Nursing open 2019;6(3):698-712. Link [DOI:10.1002/nop2.287]
3. Mojtaba MS, Hosein RA, Mohammad PM, Mostafa Q, Hamid A, Mahsa HM, et al. Perceived informational needs of families of patients hospitalized in intensive care units from the perspective of family members and intensive care nurses. Int J Pharm Res 2019;11(1):1095-9. Link
4. Zanetti TG, Stumm EM, Ubessi LD. Stress and coping in families of patients in an intensive care unit. Rev Pesquisa 2013;5(2):3608-19. Link [DOI:10.9789/2175-5361.2013v5n2p3608]
5. Bahrami F, Islami M, Moshtagh Eshgh Z, Fesharaki M. Effects of programmed education on stress of family careers with a relative in an intensive care unit of Isfahan University of Medical Sciences hospitals during 2009. Community Health J 2017;3(4):18-24. Link
6. Miracle VA. Strategies to meet the needs of families of critically ill patients. Dimens Crit Care Nurs 2006;25(3):121-5. PMID: 16721187 [DOI:10.1097/00003465-200605000-00008]
7. Mok E, Leung SF. Nurses as providers of support for mothers of premature infants. J Clin Nurs 2006;15(6):726-34. PMID: 16684168 [DOI:10.1111/j.1365-2702.2006.01359.x]
8. Nantz S, Hines A. Trauma patients' family members' perceptions of nurses' caring behaviors. J Trauma Nurs 2015;22(5):249-54. PMID: 26352655 [DOI:10.1097/JTN.0000000000000149]
9. Shorofi SA, Jannati Y, Roohi Moghaddam H. The psychosocial needs of the families of the patients admitted to intensive care units: a review of literature. Clin Excel 2014;3(1):46-57. Link
10. Płaszewska-Żywko L, Gazda D. Emotional reactions and needs of family members of ICU patients. Anaesthesiol Intensive Ther 2012;44(3):145-9. PMID: 23110291
11. Sheaffer H. The met and unmet needs of families of patients in the ICU and Implications for social work practice. [PhD Thesis]. Philadelphia, PA: University of Pennsylvania; 2010. Link
12. Sadeghi Z, Payami M, MoosaviNasab SN. Effect of family participation in ICU patients care on family's anxiety level. Prev Care Nurs Midwifery J 2013;2(2):10-7. Link
13. Buckley P, Andrews T. Intensive care nurses' knowledge of critical care family needs. Intensive Crit Care Nurs 2011;27(5):263-72. PMID: 21868224 [DOI:10.1016/j.iccn.2011.07.001]
14. Kamali SH, Imanipour M. Related factors of undesirable outcomes in family members of patients admitted to intensive care units. Iran J Cardiovasc Nurs 2016;5(3):68-77. Link
15. Zeinali J, Mirhaghjou SN, Mirzaei M, Alhani F, Kazem Nezhad Leili E, Dehghani M. The effect of family centered care on meeting parental information needs of hospitalized children. J Holist Nurs Midwifery 2012;22(1):30-7. Link
16. Al‐Hassan MA, Hweidi IM. The perceived needs of Jordanian families of hospitalized, critically ill patients. Int J Nurs Pract 2004;10(2):64-71. PMID: 15056344 [DOI:10.1111/j.1440-172X.2003.00460.x]
17. Vermeulen E. Dealing with doubt: Making decisions in a neonatal ward in The Netherlands. Soc Sci Med 2004;59(10):2071-85. PMID: 15351473 [DOI:10.1016/j.socscimed.2004.03.010]
18. Loo KK, Espinosa M, Tyler R, Howard J. Using knowledge to cope with stress in the NICU: how parents integrate learning to read the physiologic and behavioral cues of the infant. Neonatal Netw 2003;22(1):31-7. PMID: 12597089 [DOI:10.1891/0730-0832.22.1.31]
19. Ladani MT, Abdeyazdan Z, Sadeghnia A, Hajiheidari M, Hasanzadeh A. Comparison of nurses and parents' viewpoints regarding the needs of parents of premature infants in neonatal intensive care units. Iran J Nurs Midwifery Res 2017;22(5):367-71. PMID: 29033991
20. Mundy CA. Assessment of family needs in neonatal intensive care units. Am J Crit Care 2010;19(2):156-63. Link [DOI:10.4037/ajcc2010130]
21. Chien WT, Ip WY, Lee IY. Psychometric properties of a Chinese version of the critical care family needs inventory. Res Nurs Health 2005;28(6):474-87. PMID: 16287056 [DOI:10.1002/nur.20103]
22. Abazari F, Abbaszadeh A. Comparision of the attitudes of nurses and relatives of ICU and CCU patients towards the psychosocial needs of patients relatives. J Qazvin Univ Med Sci 2001;5(3):58-63. Link
23. Ward K. Perceived needs of parents of critically ill infants in a neonatal intensive care unit (NICU). Pediatr Nurs 2001;27(3):281-6. PMID: 12964668
24. Maxwell KE, Stuenkel D, Saylor C. Needs of family members of critically ill patients: a comparison of nurse and family perceptions. Heart Lung 2007;36(5):367-76. PMID: 17845883 [DOI:10.1016/j.hrtlng.2007.02.005]
25. Nelson JE, Kinjo K, Meier DE, Ahmad K, Morrison RS. When critical illness becomes chronic: informational needs of patients and families. J Crit Care 2005;20(1):79-89. PMID: 16015521 [DOI:10.1016/j.jcrc.2004.11.003]
26. Wigert H, Dellenmark MB, Bry K. Strengths and weaknesses of parent-staff communication in the NICU: a survey assessment. BMC Pediatr 2013;13:71. PMID: 23651578 [DOI:10.1186/1471-2431-13-71]
27. Wang L, He JL, Fei SL. Perceived needs of parents of premature infants in NICU. West J Nurs Res 2018;40(5):688-700. PMID: 28322643 [DOI:10.1177/0193945916683679]
28. Milan M, Nasimi F. The effect of family-centered care educational program on performance of mothers of premature infants hospitalized in neonatal intensive care unit. Iran J Pediatr Nurs 2018;5(2):38-43. Link
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
حق تالیف (کپی رایت) برای مولفان محفوظ است.
صاحب امتیاز: دانشگاه علوم پزشکی قم
ناشر: انتشارات دانشگاه علوم پزشکی قم
شاپا چاپی: 7799-1375
شاپا الکترونیک: 1375-2008
ایمیل مجله: journal@muq.ac.ir
j.muq.ac@gmail.com
