[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: جستجو :: تماس با ما ::
:: دوره 16، شماره 1 - ( فروردین 1401 ) ::
جلد 16 شماره 1 صفحات 39-30 برگشت به فهرست نسخه ها
سلامت عمومی پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه شهر قم: مطالعه توصیفی
لیلا قنبری افرا1 ، مرجان مردانی حموله2 ، منیره قنبری افرا* 3، اکرم سلامت4
1- مرکز تحقیقات پرستاری تروما، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم‌پزشکی کاشان، کاشان٬ ایران.
2- گروه روان‌پرستاری، مرکز تحقیقات مراقبت‌های پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران.
3- مجتمع شهید بهشتی-امیرالمومنین، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران. ، ghanbariafra2018@yahoo.com
4- بیمارستان امام خمینی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
واژه‌های کلیدی: سلامت٬ بخش مراقبت‌های ویژه٬ پرستاران
متن کامل [PDF 3640 kb]   (141 دریافت)     |   چکیده (HTML)  (790 مشاهده)
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي | موضوع مقاله: پرستاری-جراحی-ویژه-کودکان
دریافت: 1400/3/11 | پذیرش: 1400/6/31 | انتشار: 1400/7/10
متن کامل:   (21 مشاهده)
مقدمه
در میان کارکنان نظام سلامت، پرستاران، بیشترین وقت را در کنار بیماران می‌گذرانند و از زمان ورود بیماران به بیمارستان تا ترخیصشان، آن‌ها را تحت‌ نظر دارند [1]. پرستاران بیش از سایر افراد تیم درمان در معرض تجربه استرس و فشارهای کاری قرار دارند. همچنین شیفت کاری در گردش پرستاران می‌تواند عوارض متعددی بر عملکرد شغلی، خواب، سلامت جسمی، سلامت روانی و زندگی اجتماعی آن‌ها داشته باشد ‌‌[2]. به گونه‌ای که کار شیفت در گردش می‌تواند اثرات منفی بر عملکرد شغلی، خواب، سلامت جسمی، زندگی اجتماعی، مصرف بی‌رویه داروهای مختلف و سطح تحمل تنش‌های شغلی داشته باشد. تنیدگی و استرس‌های ناشی از شیفت می‌تواند یکی از خطرناک‌ترین دشمنان سلامت پرستاران و یکی از مهم‌ترین عوامل زمینه‌ساز بروز اختلالات روانی باشد ‌[3]. نتایج مطالعه خیری و همکاران در ایران نشان داد 8/69 درصد از پرستاران با مشکلات سلامت عمومی مواجه‌اند [4]. در مطالعه‌ای نیز مشخص شد 8/48 درصد از پرستاران شهر زاهدان سلامت عمومی نامطلوبی داشتند ‌[5]. در مطالعه دیگری نیز افسردگی، اضطراب و استرس پرستاران شهر تربت‌ حیدریه در حد متوسط بود [6]. موارد ذکرشده، لزوم توجه‌به سلامت عمومی پرستاران را دوچندان می‌کند.
در این میان، پرداختن به مقوله سلامت عمومی پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه، از اهمیت خاصی برخوردار است٬ زیرا در این‌گونه بخش‌ها، بیماران بدحال توسط ماهرترین پرسنل پرستاری و تحت بهترین شرایط و مجهزترین وسایل تحت مراقبت قرار می‌گیرند ‌[7]. از طرفی، پرستاران شاغل در این بخش‌ها٬ به‌دلیل شرایط خاص کاری مثل لزوم پاسخ سریع به موقعیت‌های اورژانسی، مسئولیت سنگین ناشی از مراقبت از بیمار بدحال، برخورد مکرر با موقعیت‌های عاطفی و قرار گرفتن در موقعیت‌های ناخواسته و اجباری برای دادن خبر ناگوار به خانواده بیماران، فشارهای روانی بیشتری را متحمل می‌شوند ‌[8]. این مسئله زمانی بیشتر اهمیت می‌یابد که مشکلات روان‌شناختی پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه، کیفیت مراقبت‌های پرستاری را به‌طور قابل‌توجهی کاهش داده باشد و جان بیماران و سلامت عمومی پرستار را به خطر اندازد ‌[9]. از نگاهی دیگر، کار زیاد و سنگین در بخش‌های مراقبت ویژه نیز سلامت عمومی پرستاران را تهدید می‌کند ‌[10]، به‌طوری‌که از میان پرستاران شاغل در بیمارستان‌ها، پرستاران بخش‌های مراقبت ویژه بالاترین استرس را تجربه می‌کنند [11]. اضطراب و افسردگی این گروه از پرستاران نیز به‌ترتیب 4/50 درصد و 4/30 درصد گزارش شده است [12]. درواقع، پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه، نوعی از محیط‌های کاری را تجربه می‌کنند که بر استرس‌های شغلی آن‌ها می‌افزاید. برای مثال، آنان با دلیریوم بیماران بستری در شیفت‌های مختلف مواجه می‌شوند که برای آن‌ها تلخ است ‌[13]. افزون بر آن، پرستاران بخش‌های مراقبت ویژه شاهد بالاترین میزان مرگ‌ومیر بیماران هستند [11] و به‌دلیل تحمل زیاد استرس‌های گوناگون در معرض خطر فرسودگی شغلی قرار می‌گیرند ‌[14]. از‌این‌رو رضایتمندی شغلی آن‌ها افت می‌کند [10].
براساس مطالب بیان‌شده، در مطالعات مختلف، آمارها و نتایج متفاوتی در خصوص سلامت عمومی پرستاران بیان شده است. این امر ضرورت انجام مطالعات بیشتر در این خصوص را در بسترهای جغرافیایی متعدد موردتأکید قرار می‌دهد تا بتوان سلامت عمومی پرستاران و ابعاد آن را بهتر شناسایی کرد. بنابراین مطالعه حاضر با هدف تعیین سلامت عمومی پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه شهر قم انجام شد.
روش بررسی
این مطالعه توصیفی‌مقطعی در سال 1398 انجام شد. جامعه پژوهش، تمامی پرستاران شاغل در بخش‌های سی‌سی‌یو و آی‌سی‌یو،  بیمارستان‌های شهید بهشتی (سی‌سی‌یو: 3 بخش و آی‌سی‌یو: 5 بخش )، کامکار (سی‌سی‌یو: 1 بخش و آی‌سی‌یو: 1 بخش) و فرقانی (آی‌سی‌یو: 3 بخش) وابسته به دانشگاه علوم‌پزشکی قم بود. طبق آمار دریافت‌شده از معاونت درمان دانشگاه مذکور، تعداد پرستاران شاغل در بخش‌های ذکرشده، 300 نفر بودند که در این مطالعه، تمامی پرستاران شرکت کردند (از روش نمونه‌گیری سرشماری استفاده شد). معیار ورود به این مطالعه شامل پرستاران دارای مدرک تحصیلی کارشناسی و کارشناسی‌ارشد پرستاری و اشتغال به کار در بخش مراقبت ویژه بود. پژوهشگر برای گردآوری اطلاعات، پس از اخذ اجازه از مدیران خدمات پرستاری، سوپروایزران آموزشی و سرپرستاران بخش‌های ویژه٬ طی روزهای مختلف در بیمارستان‌های نام‌برده حضور می‌یافت و ضمن معرفی خود، با ارائه اطلاعات در مورد پژوهش، اقدام به توزیع پرسش‌نامه‌ها می‌کرد. سپس پرسش‌نامه‌ها توسط شرکت‌کنندگان تکمیل می‌شد و  در انتهای شیفت از آن‌ها تحویل گرفته می‌شد. به پرستاران گفته می‌شد که زمان تقریبی پاسخ‌دهی20 دقیقه است. زمان کلی گردآوری اطلاعات 3 ماه بود.
برای گردآوری اطلاعات٬ از فرم مشخصات فردی و ابزار سلامت عمومی گلدبرگ استفاده شد. فرم مشخصات فردی دربردارنده متغیرهایی نظیر سن، جنس، وضعیت تأهل، سطح تحصیلات، بخش محل کار، شیفت کاری، سابقه کار پرستاری، سابقه کار در بخش فعلی، نوع استخدام، اضافه‌کاری در یک یا چند بیمارستان و اضافه‌کاری غیر از کار پرستاری بود. همچنین برای سنجش سلامت عمومی از پرسش‌نامه سلامت عمومی استفاده شد ‌[15]. سؤالات این ابزار در 4 خرده‌مقیاس که هرکدام شامل 7 سؤال است به بررسی سلامت عمومی می‌پردازد. سؤالات 1-7 مربوط به خرده‌مقیاس سؤالات جسمانی (نمره صفر تا 21)، سؤالات 8-14 مربوط به اضطراب (نمره صفر تا 21)، سؤالات 15-21 خرده‌مقیاس کارکردهای اجتماعی (نمره صفر تا 21) و سؤالات 22-28 مربوط به افسردگی (نمره صفر تا 21) هستند. نمره‌گذاری سؤالات در طیف لیکرت٬ به‌صورت «به هیچ وجه»، «درحد معمول»، «بیش از معمول» و «بسیار بیش از حد معمول» از صفر تا 3 نمره‌گذاری شده است. درنهایت نمرات خرده‌مقیاس‌ها با هم جمع شدند و نمره کل از صفر تا 84 متغیر است. ضمن آن که این ابزار دارای نمره برش 23 است، به‌طوری‌که اخذ نمرات بالاتر از 23 در این ابزار، بیانگر وضعیت سلامت عمومی بدتر است و برعکس.  این ابزار در مطالعات ایرانی برای جامعه پرستاری مورد استفاده قرار گرفته است و از روایی و پایایی مطلوبی برخوردار است [4، 5]. در مطالعه حاضر نیز جهت روایی ابزار از شیوه روایی محتوا استفاده شد. به این منظور، ابزار در اختیار 5 نفر از اساتید پرستاری قرار گرفت که سابقه گذراندن دوره روش تحقیق و ابزارسازی، انجام کار بالینی در بخش‌های ویژه یا مدرک کارشناسی ارشد مراقبت‌های ویژه را داشتند و روایی محتوای آن تأیید شد. جهت پایایی ابزار نیز با بهره‌گیری از روش بازآزمایی، پایایی ابزار 86/0 به‌دست آمد.
تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 16 انجام شد. از آمار توصیفی (فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (آزمون‌های‌ آماری تی مستقل و مجذور کای‌اسکوئر) استفاده شد. در تحلیل داده‌ها نیز P کمتر از 05/0 ازنظر آماری معنادار در نظر گرفته شد. این مطالعه٬ دارای کد اخلاق است و به‌منظور رعایت ملاحظات اخلاقی، از دانشگاه علوم‌پزشکی قم معرفی‌نامه گرفته است. پرستاران با تکمیل رضایت‌نامه کتبی وارد مطالعه شدند و به آن‌ها اطمینان داده شد که پاسخ‌های مندرج در پرسش‌نامه‌ها، محرمانه خواهند بود و نیازی به ذکر در پرسش‌نامه نیست.
یافته‌ها
 میانگین سنی پرستاران 15/7‌±‌28/34 بود. 7/60 درصد زن، 3/57 درصد متأهل و مدرک تحصیلی 92 درصد از پرستاران، کارشناسی بود. 7/68 درصد در بخش آی‌سی‌یو و 3/31 درصد در بخش سی‌سی‌یو مشغول به کار بودند. سایر مشخصات فردی پرستاران در جدول شماره 1 مشاهده می‌شود. توزیع فراوانی وضعیت سلامت عمومی پرستاران و شاخص‌های عددی خرده‌مقیاس‌های آن به‌ترتیب در جداول شماره 2 و 3 دیده می‌شود. نتایج موجود در جدول شماره 2 نشان دهنده آن است که 3/52 درصد از پرستاران دچار اختلال در سلامت عمومی بودند. یافته‌های مندرج در جدول شماره 3 نیز بیانگر آن است که سلامت عمومی پرستاران در خرده‌مقیاس کارکردهای اجتماعی با میانگین 27/13 بالاترین و در بعد افسردگی با میانگین 1/2 پایین‌ترین میانگین نمره را کسب کرده است. سایر نتایج نشان داد بین مشخصات فردی پرستاران با سلامت عمومی آن‌ها ارتباط معنادار آماری دیده نشد.
بحث
نتایج مطالعه نشان می‌دهد اکثر پرستاران مورد مطالعه (3/52 درصد) دارای سلامت عمومی نامطلوب بودند. نتایج مطالعه حاضر با نتایج حاصل از مطالعه ملنیک و همکاران که به بررسی سلامت عمومی پرستاران پرداخته‌اند، هم‌سو است. در مطالعه مذکور، 54 درصد از پرستاران، سلامت عمومی خود را در وضعیت نامطلوبی گزارش کردند [3]. نتایج مطالعه‌ای در برزیل نیز نشان داد سلامت عمومی 45 درصد از پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه در وضعیت نامطلوب قرار داشته است‌ [15].
سایر نتایج مطالعه حاضر نشان داد خرده‌مقیاس‌های سلامت عمومی پرستاران شامل عملکرد اجتماعی، اضطراب، نشانه‌های جسمانی و افسردگی، به‌ترتیب از راست به چپ وضعیت بهتری داشتند. به بیان دیگر، سلامت عمومی پرستاران در خرده‌مقیاس عملکرد اجتماعی، بالاترین نمره (بدترین وضعیت) و در خرده‌مقیاس افسردگی، پایین‌ترین نمره (بهترین وضعیت) را کسب کردند. این بدان معناست که سلامت عمومی پرستاران ازنظر عملکرد اجتماعی در نامطلوب‌ترین وضعیت و ازنظر افسردگی در مطلوب‌ترین وضعیت بوده است. این در حالی است که مطالعه‌ای در برزیل نتایجی ناهمسو با این یافته را نشان داد و اعم مشکلات مربوط به سلامت عمومی پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه، افسردگی بوده است ‌[15]. به‌علاوه، شدت مشکلات روان‌شناختی در پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه شهر رفسنجان به‌ترتیب تحت تأثیر افسردگی و اضطراب بوده است [16]. همچنین، در مطالعه دیگری مشخص شد خرده‌مقیاس افسردگی از سلامت عمومی در پرستاران شاغل در مراکز سوختگی و روان‌پزشکی شهر ساری در نامطلوب‌ترین حالت قرار داشت ‌[2]. در مطالعه خیری و همکاران نیز که به‌صورت یک پیمایش ملی در ایران انجام شد، خرده‌افسردگی پرستاران در مقایسه با سایر خرده‌مقیاس‌های سلامت عمومی٬ در نامطلوب‌ترین حالت قرار داشت‌ [5]. شاید این اختلاف در نتایج به‌دست‌آمده را بتوان با مواردی مانند پراکندگی جغرافیایی یا بخش‌های محل خدمت پرستاران، مربوط دانست.


در مطالعه حاضر خرده‌مقیاس عملکرد اجتماعی از سلامت عمومی پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه در مقایسه با سایر خرده‌مقیاس‌ها در نامطلوب‌ترین حالت قرار داشت. این در حالی است که مطالعه نجفی و همکاران که در بیمارستان‌های آموزشی شهر زاهدان انجام شد، خرده‌مقیاس عملکرد اجتماعی از سلامت عمومی پرستاران در مقایسه با دیگر خرده‌مقیاس‌های آن در بهترین وضعیت قرار داشت ‌[5]. با این که در هر دو مطالعه از یک ابزار برای سنجش سلامت عمومی استفاده شده است، شاید اختلاف در نتایج ذکرشده را بتوان به مواردی مانند نمونه پژوهش نسبت داد، زیرا در مطالعه حاضر، نمونه پژوهش، پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه بودند٬ اما در در مطالعه ذکرشده، نمونه شامل همه پرستاران بوده است.
در این مطالعه، بین مشخصات فردی پرستاران با سلامت عمومی آن‌ها ارتباط معناداری دیده نشد. درحالی‌که در سایر مطالعات مشابه، این ارتباط دیده شده است. برای مثال، در نتایج مطالعه‌ای مشخص شد که پرستاران مرد شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه در مقایسه با پرستاران زن، اضطراب و افسردگی کمتری را تجربه می‌کنند ‌[12]. همچنین، نتایج مطالعه دیگری بیان داشت که برای شاغلین در بخش‌های مراقبت ویژه، برخورداری از سطوح تحصیلی بالاتر٬ منجر به سلامت عمومی بهتر برای آن‌ها می‌شود ‌[17]. این اختلاف در نتایج، لزوم انجام مطالعات بیشتر در این زمینه را مورد تأکید قرار می‌دهد.

به‌طورکلی، نتایج این مطالعه نشان داد اکثر پرستاران موردمطالعه دچار مشکلات مرتبط با سلامت عمومی بودند. بر این ‌اساس، لازم است توجه خاصی از سوی مسئولین و مدیران پرستاری جهت ارائه راه‌کارهایی به‌منظور ارتقای سلامت عمومی پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه صورت گیرد تا بروز مشکلات مرتبط با سلامت عمومی آن‌ها کاهش یابد. مثلاً، می‌توان در جلساتی که توسط سرپرستاران به‌صورت ماهانه در بخش‌ها برگزار می‌شود، شرایطی ایجاد کرد تا پرستاران درباره مشکلات مربوط به محل کارشان صحبت کنند. شاید این‌گونه صحبت‌ها بتواند از بار روانی واردشده بر پرستارانی که سلامت عمومی آن‌ها را تهدید می‌کند بکاهد. به‌عنوان نمونه، نتایج یک مطالعه کیفی در سوئد نشان داد که هرگاه پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه درباره مشکلات و نیازهای بیماران بستری در بخش با همکاران خود صحبت می‌کند، از بار فشارهای روانی وارده بر آنان کم می‌شود [18]. به‌علاوه، می‌توان در قالب کارگاه‌های آموزشی که همراه با امتیاز بازآموزی باشند، برنامه‌هایی به‌منظور ارتقای سلامت عمومی پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه اجرا کرد.
ازآنجاکه یافته‌های حاصل از این پژوهش، از طریق پرسش‌نامه جمع‌آوری شدند، نمی‌توان به لایه‌های عمیق ادراکات پرستاران درباره سلامت روانی و ابعاد آن دست یافت. بنابراین پیشنهاد می‌شود مطالعاتی با رویکرد کیفی به‌منظور دستیابی به تصویر کامل از این مفهوم انجام شوند. همچنین، نتایج این مطالعه می‌تواند راه‌گشای انجام مطالعات مداخله‌ای به‌منظور ارتقای سلامت عمومی پرستاران باشد.
این مطالعه محدودیت‌هایی نیز داشت؛ ازجمله این‌که تنها با مشارکت پرستاران و به‌خصوص پرستاران بخش‌های ویژه انجام شد. بر این اساس، نتایج مطالعه قابل‌تعمیم به سایر کارکنان درمانی است. پیشنهاد می‌شود، باتوجه‌به اهمیت سلامت روانی برای تمام کارکنان درمانی٬ مطالعات گسترده‌تری در این باره انجام شود.
نتیجه‌گیری
ازآنجاکه اکثریت پرستاران شرکت‌کننده در مطالعه حاضر دارای سلامت عمومی نامطلوب بودند، لازم است سلامت عمومی پرستاران موردمطالعه ارتقا یابد. به این منظور، پرداختن به خرد مقیاس‌های سلامت عمومی حائز اهمیت است که باتوجه‌به این خرده‌مقیاس‌ها که در درجات نامطلوب قرار گرفتند، مداخلات ارتقا‌دهنده سلامت عمومی انجام شوند. برای مثال، نتایج مطالعه حاصل نشان داد سلامت عمومی پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه ازنظر عملکرد اجتماعی دچار نقصان است. بنابراین ضروری است عملکرد اجتماعی آن‌ها ارتقا یابد. این امر می‌تواند از طریق مداخلات آموزشی مانند اجرای برنامه‌هایی با محوریت آموزش مهارت‌های اجتماعی صورت گیرد. به‌علاوه، نتایج این مطالعه حاکی از آن بود که خرده‌مقیاس اضطراب از سلامت عمومی پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه در وضعیت نامطلوب قرار دارد. این مسئله ضرورت توجه‌به سلامت روانی پرستاران را مورد تأکید قرار می‌دهد که به این منظور می‌توان با اجرای مداخلات کاهنده اضطراب مانند آموزش آرام‌سازی عضلانی به پرستاران یاری رساند. این مداخلات می‌تواند تحت حمایت مدیران پرستاری صورت گیرد.
ملاحظات اخلاقی
پیروی از اصول اخلاق پژوهش
این مطالعه دارای کد اخلاق IR.IUMS.REC 1397.1025 از دانشگاه علوم‌پزشکی قم است.
حامی مالی
مقاله حاضر برگرفته از پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد منیره قنبری افرا رشته پرستاری مراقبت‌های ویژه دانشکده پرستاری و مامایی‌‌‌ دانشگاه علوم‌پزشکی ایران است. دانشگاه علوم‌پزشکی قم حامی مالی این پژوهش بوده است.
مشارکت نویسندگان
تمام نویسندگان در طراحی، اجرا و نگارش همه بخش‌های پژوهش حاضر مشارکت داشتند.
تعارض منافع
هیچ‌گونه تضاد منافع بین نویسندگان وجود ندارد.
تشکر و قدردانی
نویسندگان از تمامی پرستارانی که با تکمیل پرسش‌نامه‌ها، پژوهشگران را جهت انجام مطالعه یاری کردند قدردانی می‌کنند.
فهرست منابع
1. Rohde E, Domm E. Nurses' clinical reasoning Practices that suPPort safe medication administration: An integrative review of the literature. J Clin Nurs. 2018; 27(3-4):e402-11. [DOI:10.1111/jocn.14077] [PMID] [DOI:10.1111/jocn.14077]
2. Malekzadeh R, Akbarnataj K, Sarafraz S, Araghianmojarad F. Comparison of mental health and emotional resPonse level in nurses of Sari Psychiatry and Burn Center with other educational centers in Mazandaran Province. Nurs Dev Health. 2019; 10(1):49-60. [Link]
3. Melnyk BM, Orsolini L, Tan A, Arslanian-Engoren C, Melkus GD, Dunbar-Jacob J, et al. A national study links nurses' Physical and mental health to medical errors and Perceived worksite wellness. J OccuP Environ Med. 2018; 60(2):126-31. [DOI:10.1097/JOM.0000000000001198] [PMID] [DOI:10.1097/JOM.0000000000001198]
4. Kheyri F, Seyedfatemi N, Oskouei F, Mardani-Hamooleh M. [Nurses' mental health in Iran: A national survey in teaching hosPitals (Persian)]. Sci J Kurdistan Univ Med Sci. 2017; 22(4):91-100. [Link]
5. Najafi F, Kermansaravi F, Gangoozehi E. [The relationshiP between general health and quality of work life of nurses working in Zahedan teaching hosPitals (Persian)]. Iran J Rehab Res Nurs. 2018; 4(2):53-9. [Link]
6. Sarboozi Hosein Abadi T, Askari M, Miri K, Namazi Nia M. [DePression, stress and anxiety of nurses in COVID-19 Pandemic in Torbat Heydariyeh HosPital, Iran (Persian)]. J Mil Med. 2020; 22(6):526-33. [DOI:10.30491/JMM.22.6.5266]
7. Marshall JC, Bosco L, Adhikari NK, Connolly B, Diaz JV, Dorman T, et al. What is an intensive care unit? A rePort of the task force of the World Federation of Societies of Intensive and Critical Care Medicine. J Crit Care. 2017; 37:270-6. [DOI:10.1016/j.jcrc.2016.07.015] [PMID] [DOI:10.1016/j.jcrc.2016.07.015]
8. Farzi S, IrajPour A, Saghaei M, Ravaghi H. Causes of medication errors in intensive care units from the PersPective of healthcare Professionals. J Res Pharm Pract. 2017; 6(3):158-65.[DOI:10.4103/jrPP.JRPP_17_47] [PMID] [PMCID] [DOI:10.4103/jrpp.JRPP_17_47]
9. Ardesatni Rostami R, Ghasembaglu A, Bahadori M. [RelationshiP between work loud of nurses and their Performance in the intensive care units of educational hosPitals in Tehran (Persian)]. Sci J Nurs Midwifery Paramed Fac. 2019; 4(3):63-71. [Link]
10. Mousazadeh S, Yektatalab S, Momennasab M, Parvizy S. Job satisfaction and related factors among Iranian intensive care unit nurses. BMC Res Notes. 2018; 11(1):823. [DOI:10.1186/s13104-018-3913-5] [PMID] [PMCID] [DOI:10.1186/s13104-018-3913-5]
11. Qin Z, Zhong X, Ma J, Lin H. Stressors affecting nurses in China. ContemP Nurse. 2016; 52(4):447-53. [PMID] [DOI:10.1080/10376178.2016.1221321]
12. Azoulay E, Cariou A, Bruneel F, Demoule A, Kouatchet A, Reuter D, et al. SymPtoms of anxiety, dePression, and Peritraumatic dissociation in critical care clinicians managing Patients with COVID-19. A cross-sectional study. Am J ResPir Crit Care Med. 2020; 202(10):1388-98. [DOI:10.1164/rccm.202006-2568OC] [PMID] [PMCID] [DOI:10.1164/rccm.202006-2568OC]
13. Selim AA, Ely EW. Delirium the under‐recognised syndrome: Survey of healthcare Professionals' awareness and Practice in the intensive care units. J Clin Nurs. 2017; 26(5-6):813-24. [DOI:10.1111/jocn.13517] [PMID] [DOI:10.1111/jocn.13517]
14. Moore BM, Schellinger K. An examination of the moderating effect of Proactive coPing in NICU Nurses. J Perinat Neonatal Nurs. 2018; 32(3):275-85. [DOI:10.1097/JPN.0000000000000353] [PMID] [DOI:10.1097/JPN.0000000000000353]
15. Tito RS, BaPtista PCP, da Silva FJ, Felli VEA. Mental health Problems among nurses in Paediatric cardiac intensive care. Br J Nurs. 2017; 26(15):870-3. [DOI:10.12968/bjon.2017.26.15.870] [PMID] [DOI:10.12968/bjon.2017.26.15.870]
16. Taleghani E, Noroozi M, Hadavi M. [Prevalence of stress, anxiety and dePression among nursing staff in intensive care units of Ali Ebn-e Abitaleb HosPital in Rafsanjan in 2017 (Persian)]. J Community Health. 2018; 12(2):11-21. [DOI:10.22123/CHJ.2018.127080.1122]
17. Trousselard M, Dutheil F, Naughton G, Cosserant S, Amadon S, Dualé C, et al. Stress among nurses working in emergency, anesthesiology and intensive care units dePends on qualification: A Job Demand-Control survey. Int Arch OccuP Environ Health. 2016; 89(2):221-9. [DOI:10.1007/s00420-015-1065-7] [PMID] [DOI:10.1007/s00420-015-1065-7]
18. Salzmann-Erikson M. Using focused ethnograPhy to exPlore and describe the Process of nurses' shift rePorts in a Psychiatric intensive care unit. J Clin Nurs. 2018; 27(15-16):3104-14. [DOI:10.1111/jocn.14502] [PMID] [DOI:10.1111/jocn.14502]
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA



XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ghanbari-Afra L, Mardani Hamooleh M, Ghanbari-Afra M, Salamat A. General Health of Nurses in Special Care Units of Hospitals in Qom: Descriptive-cross-sectional Study. Qom Univ Med Sci J 2022; 16 (1) :30-39
URL: http://journal.muq.ac.ir/article-1-3160-fa.html

قنبری افرا لیلا، مردانی حموله مرجان، قنبری افرا منیره، سلامت اکرم. سلامت عمومی پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه شهر قم: مطالعه توصیفی. مجله دانشگاه علوم پزشکی قم 1401; 16 (1) :39-30

URL: http://journal.muq.ac.ir/article-1-3160-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 16، شماره 1 - ( فروردین 1401 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله دانشگاه علوم پزشکی قم Qom University of Medical Sciences Journal
Persian site map - English site map - Created in 0.07 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4533