fa مقایسه تأثیر اسپلینت‌های متحرک و غیرمتحرک بر میزان عملکرد حرکتی دست بیماران مبتلا به سکته مغزی: کارآزمایی بالینی تصادفی شده مقاله پژوهشي Original Article <p dir="RTL"></p> <p dir="RTL"><strong>زمینه و هدف:</strong> در میان روش‌های مختلف برای درمان نقایص حرکتی مچ و انگشتان دست بعد از سکته مغزی، استفاده از اسپلینت‌های دست یکی از روش‌هایی است که به‌صورت متداول به‌عنوان یک درمان مکمل استفاده می‌شود. با این وجود، اختلاف‌ نظرهای فراوانی در مورد میزان کارایی آن وجود دارد. این مطالعه، با هدف مقایسه تأثیر استفاده از اسپلینت‌های متحرک و غیرمتحرک بر عملکرد حرکتی مچ و انگشتان بعد از سکته مغزی صورت گرفت.</p> <p dir="RTL"><strong>روش بررسی:</strong> در این کارآزمایی بالینی از میان بیماران مبتلا به سکته مغزی، 31 بیمار انتخاب گردید، سپس نمونه‌ها به‌صورت تصادفی به سه گروه اسپلینت متحرک، اسپلینت غیرمتحرک و کنترل تقسیم شدند. نمونه‌های گروه‌های مداخله اسپلینت‌های خود را به مدت 8 هفته، 5 روز در هفته و به‌طور متوسط 6 ساعت در روز استفاده کردند. عملکرد حرکتی در دو زمان ابتدای دوره و هفته هشتم، توسط معیار فوگل- میر اندازه‌گیری شد. برای مقایسه میانگین نمرات آزمون فوگل- میر در گروه از آزمون آنالیز واریانس یک‌طرفه استفاده گردید.</p> <p dir="RTL"><strong>یافته‌ها:</strong> تحلیل آماری داده‌ها، افزایش معنی‌دار نمرات عملکرد حرکتی را تنها در گروه اسپلینت متحرک نشان داد (001/0=<span dir="LTR">p</span>) و این افزایش در مقایسه با گروه‌های اسپلینت غیرمتحرک و کنترل نیز معنی‌دار بود (001/0=<span dir="LTR">p</span>).</p> <p dir="RTL"><strong>نتیجه‌گیری:</strong> براساس یافته‌های این مطالعه، استفاده از اسپلینت متحرک در مقایسه با اسپلینت غیرمتحرک می‌تواند نتایج عملکردی بهتری برای درمان نقایص عملکرد حرکتی مچ و انگشتان دست بیماران مبتلا به سکته مغزی به همراه داشته باشد.</p> <p><strong><em>Background and Objectives:</em></strong> Among several methods for the treatment of wrist-fingers motor function impairment after stroke, splinting is a method commonly used as complementary option. But there are so many controversies surrounding its efficacy. The aim of this study was to compare the effect of mobilizing and immobilizing splints on wrist-fingers motor function after stroke.</p> <p></p> <p><strong><em>Methods:</em></strong> In this experimental study, 31 stroke patients were selected and divided randomly into three groups including: mobilizing splint, immobilizing splint and control group. Participants in intervention groups wore their own splints for eight weeks, five days per week and on average six hours per day. Motor function was measured at baseline and the eighth week by fugl-meyer (FM) scale. The one-way ANOVA was used to compare scores of FM scale between three groups.</p> <p></p> <p><strong><em>Results:</em></strong> Data analysis showed significant increase in motor function only in mobilizing splint group (p=0/001) and this increase was significant compared with other groups (p=0/001).</p> <p></p> <p><strong><em>Conclusion:</em></strong> Based on these findings, using a mobilizing splint compared with immobilizing splint could have better functional results for treating wrist and finger motor impairment in post-stroke patients.</p> <p></p> سکته مغزی؛ اسپاستی‌سیتی عضلانی؛ اسپلینت‌ها؛ کارآزمایی بالینی تصادفی شده Stroke, Muscle Spasticity, Splints, A Randomize Clinical Trial 48 53 http://journal.muq.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-351&slc_lang=fa&sid=1 M Heydari محمد حیدری mheidari1364@gmail.com Yes Qom University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی قم J Eqlidi ژاندارک اقلیدی No Shahid Beheshti Medical University دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Sh Abutalebi شهرام ابوطالبی No University of Welfare Sciences and Rehabilitation دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی A Hosseini سید علی حسینی No University of Welfare Sciences and Rehabilitation دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی H Rahimi Fard هدی رحیمی فرد No Qom University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی قم R Emadi Fard رضا عمادی فرد No Army University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی ارتش F Safdari فرشید صفدری No University of Welfare Sciences and Rehabilitation دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی