مقالات منتخب برای انتشار در شماره‌های آتی                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: 9920
Ethics code: IR.KAUMS.NUHEPMREC.1399-015
Clinical trials code: IRCT20100211003329N5

XML English Abstract Print


1- دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی کاشان
2- دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی کاشان ، tagharrobi_z@yahoo.com
چکیده:   (252 مشاهده)
زمینه و هدف: اختلال طیف اتیسم، با طیف وسیعی از مشکلات رفتاری توأم می‌باشد؛ در این راستا معرفی راهکار مناسب ضروری است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر رابطه‌درمانی والد-کودک بر مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به اتیسم طراحی شد.
روش بررسی: مطالعه حاضر، یک کارآزمایی بالینی است. نمونه‌ها شامل 36 کودک مبتلا به اتیسم و مادران آن‌ها در شهرهای کاشان و اراک در سال 1399 بودند که به صورت در دسترس انتخاب و به روش تصادفی‌سازی بلوکی به دو گروه اختصاص داده شدند. مداخله در قالب ده جلسه رابطه‌درمانی والد-کودک اجرا شد؛ برای گروه کنترل، مداخله‌ای انجام نشد. داده‏ها با استفاده از پرسشنامه‏های راتر، گارس-2 و ریون در شروع، پایان و 2 ماه پس از پایان، جمع‌آوری شدند. داده‏ها بر اساس طرح ازپیش‌تعیین‌شده و قصد درمان با استفاده از آنالیز واریانس با اندازه‏های تکراری، آنالیز کوواریانس، تی-مستقل، کای‌دو و فیشر تحلیل شدند.
یافته‌ها: بین 2 گروه از نظر سن تفاوت معنی‌دار وجود داشت (0.037=p). بر اساس آنالیز بین گروهی در دو مرحله تحلیل ازپیش‌تعیین‌شده و قصد درمان، اثر متقابل زمان و مداخله بر شدت مشکلات رفتاری معنی‌دار بود (0.0001>p). تفاوت شدت اختلال رفتاری بین 2 گروه در پایان مداخله معنی‌دار بود (0.043=p)؛ ولی 2 ماه پس از آن، معنی‌دار نبود. آنالیز درون‌گروهی در گروه‏ مداخله، برخلاف گروه کنترل، بین شدت اختلال رفتاری در سه مقطع زمانی تفاوت معنی‌دار نشان داد (0.0001>p).
نتیجه‌گیری: رابطه‌درمانی والد-کودک می‌تواند به تعدیل مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به اتیسم کمک نماید. این روش به‌عنوان درمان مکمل در ارائه خدمت به خانواده‏های درگیر اتیسم پیشنهاد می‌گردد
     
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي | موضوع مقاله: پرستاری-روانپرستاری
دریافت: 1402/8/25 | پذیرش: 1402/10/27

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی قم می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق
© 2024 CC BY-NC 4.0 | Qom University of Medical Sciences Journal

Designed & Developed by : Yektaweb